In de Biechtstoel: Jan van Gemert

GEMERT – Is er een mooiere achternaam denkbaar voor een Gemertenaar? Jan van Gemert uit het Kruiseind draagt zijn naam met ere. Hij kijkt vanuit zijn huis de Krengelhoek in, het kronkelstraatje met pleintje waar hij bijna zestig jaar geleden is geboren.

Als Jan voor zijn huis staat, om te vegen of een kozijn te verven, dan wordt hij bij wijze van spreken duizend keer gedag gezegd. Heel veel passanten kennen Jan, en Jan kent hen. Een echte Gemertenaar die, onwennig weliswaar, vlak voor Kerst in onze biechtstoel klimt.

Geloof je?

Ik ben niet goed gelovig, maar wel zeer goedgelovig. Ik geloof zelfs in Sinterklaas en de Kerstman, ook al blijven de cadeautjes de laatste jaren helaas uit. Ik doe blijkbaar toch iets fout. Maar echt, ik word al vrolijk van een mooi verhaaltje.

Wat is je grootste deugd?

Ik sta altijd klaar voor een ander en ik ben nogal begaan met de natuur. Vogeltjes, met name. Ik voer ze. Ik ben sowieso een echt buitenmens. Ik werk overdag buiten voor mijn baas en ’s avonds voor mijn eigen plezier in m’n hof.

Wat is je grootste zonde?

Dat ik totaal geen interesse heb in de moderne computerwereld. Dat is niks voor mij. E-mail en internet is aan mij niet besteed. Mijn vrouw heeft vorig jaar een tablet voor mij gekocht, maar ik doe er helemaal niets mee. Ik ga dus niet mee met mijn tijd. Zonde toch?

Wat koester je het meest?

Mijn gezin en mijn tuin. In die volgorde. En verder ben ik er trots op een echte Gemertenaar te zijn. Ik hou van dit dorp, ik heet naar dit dorp en ik hoor hier thuis. O ja, ik koester ook mijn buren. Geloof me, het is heel belangrijk om fijne buren te hebben.

Wat stuit je het meest tegen de borst?

De beslissing van de politieke heren en dames om aan de ouderenzorg te knibbelen. Nou ja, zeg maar gerust dat ze forse happen nemen uit het zorgaanbod. Luister, het gaat vooral over mensen waar wij het aan te danken hebben dat Nederland een welvarend land is. Die mensen hebben destijds krom gelegen voor ons en als je ziet hoe er nu met ze wordt omgegaan … Ik heb altijd veel respect gehad voor oude mensen. Ik heb begrepen dat de gemeente de organisatie van de zorg overneemt van het Rijk. Ik hoop dat de gemeente Gemert-Bakel net zoveel respect voor de ouderen heeft als ik. Lijkt me trouwens ook een mooie kerstgedachte.

Waar kun je heimelijk van genieten?

Als het een ander goed gaat. Daar geniet ik van. Maar ook van een lekker pilske kan ik genieten, en niet eens heimelijk. Ik vind het fijn als ik mensen om mij heen hoor zeggen: “Het was weer gezellig, Jan!” Verder geniet ik als ik een toertocht met mijn motor maak en, ik heb het al gezegd, van werken in de tuin word ik ook heel vrolijk. Dan vergeet ik de tijd.

Van wie kun je nog wat leren?

Ik denk van iedereen wel, nog steeds. Dus, geheel tegen de gangbare opvattingen in, hoe ouder ik word, hoe slimmer ik dan ben.

Achter welke deur in Gemert-Bakel zou je wel eens een kijkje willen nemen?

Achter de poort van ons kasteel. Zo skon! Maar nooit mogen wij er eens binnen rondwandelen. Ik ben altijd geïnteresseerd in oude gebouwen en vooral in de oude constructies.

Met wie zou je wel eens een weesgegroetje willen bidden?

Ik volg fanatiek de formule 1-races en motor GP-1. Dus een weesgegroetje met oud-coureur Jos Verstappen lijkt me wel wat. En als dat niet kan, dan met een verstokte crimineel. Hoe zo iemand door het leven gaat, en vooral: waarom. Want daar begrijp ik dus helemaal niets van.

Heb je verder nog iets op te biechten?

Nee. Ik heb al genoeg gezegd. Maar voor een skon feestje kun je me altijd bellen. O ja, en ik wil de pastoor van dienst bedanken voor het afnemen van deze biecht. Ik hoop dat je het me allemaal vergeeft.

Foto's:


B