11 oktober 2015

In de Biechtstoel: Siel Peijs

BAKEL – De eerste Bakelse biechtganger in deze rubriek is niet de minste. Siel Peijs is sinds deze week Prins Siel d’n uurste van de Pierewaaiers.

In het dagelijks leven is hij freelance tekstschrijver voor het Gemerts Nieuwblad en geeft hij groeps(survival)trainingen in de natuur, maar vandaag leidt hij ons langs zijn deugden en zonden.

Geloof je?

Ik ga niet naar de kerk, maar geloof dat er meer is dan het oog kan zien. Soms gebeuren er dingen die je niet kunt verklaren. Ik herinner me een survivalexpeditie in Polen, in een gebied waar veel beren zaten. De verse sporen stonden nog in de modder. We waren hopeloos de weg kwijt en stonden op een kruispunt, toen uit het niets een hondje kwam aanlopen. We zijn achter het dier aangegaan, dat af en toe achterom keek of we nog volgden. Uiteindelijk kwamen we bij een perfecte, beschutte kampeerplek aan, midden in het bos aan het water. Pas toen we de tent hadden staan zag ik dat er een Mariabeeldje aan de boom hing. Terwijl we in the middle of nowhere waren. Dan krijg je toch het gevoel dat iemand over je waakt.

Wat is je grootste deugd?

Als ik kijk naar de zeven deugden zijn dat Caritas (naastenliefde) en Prudentia (voorzichtigheid). Ik denk eerst na voordat ik doe, omdat ik zeker wil weten dat ik goed doe. Het moet ook een doel dienen. Maar kloppen mensen met een vraag bij me aan dan zeg ik in de regel ‘ja’, omdat ik altijd probeer te helpen.´

Wat is je grootste zonde?

Van de zeven hoofdzonden is dat ongetwijfeld onmatigheid. Als ik niet tevreden ben over een stuk of als iets af moet, dan kan ik er tot diep in de nacht aan werken. Maar ook bij een feestje doe ik als laatste het licht uit.

Wat koester je het meest?

Het leven dat ik nu heb, met alle vrijheden en verantwoordelijkheden die ermee gepaard gaan. Samen met Hanneke heb ik een fantastisch gezin met mooie kinderen. Ook het werk wat ik doe vind ik leuk en ik vind het heel fijn om in Bakel te wonen.

Wat stuit je het meest tegen de borst?

Mensen die niet verder kijken dan hun neus lang is en alleen hun eigen straatje schoonvegen. Zoals Eindhovense buurtbewoners die tegen een asielzoekerscentrum protesteren, omdat ze bang zijn voor wat rotzooi in hun keurig aangeharkte tuintje. Vluchteling zijn is geen lolletje. Er moet heel wat gebeuren wil je huis en haard achter je laten en de weg naar de vrijheid gaat zeker niet over rozen. Je bent op de vlucht, omdat je aan de dood wilt ontsnappen.

Waar kun je heimelijk van genieten?

Van een glas wijn, muziek en mijn eigen gedachten in de late avond, als de anderen al in bed liggen. Ik beleef ook veel plezier aan het bijhouden van een soort van dagboekje.

Van wie kun je nog wat leren?

Als vader, jeugdtrainer bij Bavos en actieve ouder op Basisschool De Kleine Kapitein leer ik dagelijks van kinderen. In de ogen van een kind is alles mogelijk. Als je ouder wordt ga je daar onterecht aan twijfelen. Voor kinderen is het ook niet belangrijk niet mee waar je vandaan komt, hoe je eruit ziet en waar in je in gelooft. Zouden we er allemaal zo over denken, dan zou de wereld een stuk beter zijn.

Achter welke deur zou je wel eens een kijkje willen nemen?

Achter de deuren van de huisjes die ik op vakantie tegenkom. Ik vraag me altijd welk leven erachter schuilgaat.

Met wie zou je wel eens een weesgegroetje willen bidden?

Met paus Fransiscus. Hij lijkt veel dichter bij de kern van het geloof en bij de mensen te staan dan zijn voorgangers. Hij is wars van uiterlijk vertoon en neemt moedige beslissingen om met de tijd mee te kunnen bewegen.

Heb je verder nog iets op te biechten?

Ik had niet verwacht dat ik zoveel reacties op mijn uitverkiezing zou krijgen en ze zijn zonder uitzondering positief. Ik hoop dat zoveel mogelijk mensen carnaval in het Pierewaaiersrijk komen vieren. Met het heerlijke boerenbruidspaar Angelique Wulms en Marino Vereijke en de enthousiaste jeugdprins Damian en jeugdprinses Fenne is daar alle reden toe, want: ‘In Bakel staat geen mens alleen, handjes in de lucht voor iedereen.’

Foto's:


5