Pesten op school is kindermishandeling

GEMERT – De Week tegen Pesten is voorbij, maar het getreiter gaat door. Volgens het Nederlands Jeugd Instituut geeft zestien procent van de leerlingen in basisonderwijs aan in de afgelopen weken gepest te zijn. Een Gemertse moeder luidt de noodklok.

Het is een herkenbaar voorbeeld uit de praktijk. De gymdocent geeft de opdracht om twee teams te vormen. De minst populaire leerling wordt als laatste gekozen. Pesten wordt zo onnodig in hand gewerkt, vindt Petra (achternaam vanwege privacyredenen weggelaten) .

Nu haar dochter studeert en Gemert uit is, wil ze haar verhaal doen. Petra is moeder van een kind dat jarenlang gepest is en daar nog dagelijks onder lijdt.”Ik vermoed dat het al in groep 1 begonnen is. Een kind loopt er niet mee te koop, omdat het zich schaamt en de ouders niet tot last wil zijn. Tot het zover gaat dat er niets anders meer rest dan het aan papa en mama ‘op te biechten’.”

Pesten wordt in haar ogen te makkelijk goedgepraat: “Het is geen kattekwaad, maar een ernstige vorm van kindermishandeling. Slachtoffers worden stelselmatig buitengesloten, getreiterd en gekleineerd. In veel gevallen gaat dat gepaard met bedreigingen en andere vormen van psychisch en fysiek geweld.”

Het gebeurt vaak ‘onzichtbaar’. Buiten het hek van de school, in het fietsenhok of als de juf even een kopje thee haalt. Een kind dat structureel gepest wordt, kan afwijkend gedrag gaan vertonen. “Soms barst de bom en vaak net op het verkeerde moment. Als de juf weer terug in de klas is bijvoorbeeld. De gepeste leerling wordt dan twee keer in korte tijd gestraft. Eerst door klasgenoten en vervolgens door de docent.”

De verregaande pesterijen richten veel schade aan. “Mijn kind sliep jarenlang slecht, kon zich steeds moeilijker concentreren en durfde op een gegeven moment zelfs niet meer school. En als ze ging, ging ze het liefst zo laat mogelijk, om pesters te ontlopen. Met als gevolg dat ze niet op de tijd in de les was en moest nabijblijven.”

De littekens zijn blijvend. “Mijn dochter zet iedere dag een masker op om haar onzekerheid en eenzaamheid voor de buitenwereld te verbergen. Ze kampt met een negatief zelfbeeld en heeft nog altijd het gevoel dat ze er niet bijhoort. Het vertrouwen is geschaad. Dat belemmert haar in het aangaan van vriendschappen en relaties en zet haar als student en aankomende professional direct op achterstand. Van de gelijke kansen waar ons land prat op gaat is dus geen sprake.”

Petra vindt dat er te weinig gedaan wordt om pesten op school tegen te gaan:”Een veelheid aan instanties bemoeit zich met de thuissituatie als die de ontwikkeling van een kind in de weg staat. Maar als een school geen veilige leeromgeving biedt, geven diezelfde instanties geen sjoege. Nederland kent een leerplicht, dus thuisblijven is geen optie. Pestslachtoffers kunnen zich niet aan het gevaar onttrekken. Ik ken verhalen van kinderen die elke pauze naar het toilet vluchtten, omdat ze zich daarbuiten niet veilig voelden.”

Petra wil de kwestie bij onderwijs en overheid aankaarten. Ze roept de scholen op te bevestigen dat pesten binnen het onderwijs een serieus probleem is en dat pasklare oplossingen op dit moment ontbreken. “Slachtoffers willen geen geld of medelijden, maar een vorm van erkenning.”

Ze vindt niet dat kinderen verantwoordelijk gesteld moeten worden voor pestgedrag, maar dringt aan op deskundige hulp en begeleiding van daders en slachtoffers. “Zorg dat je als school een veilige omgeving aan alle leerlingen biedt. Neem pesten eindelijk serieus en pak het bij de wortel aan. Straf niet de verkeerde en maak bij elk individu van zwakte een kracht.”

Wilt u reageren naar aanleiding van dit artikel? Stuur dan een e-mail naar redactie@gemertsnieuwsblad.nl en wij zorgen ervoor dat deze bij Petra terechtkomt.

Foto's:


0