18 september 2016

Sport Memories: Ad Janssen

GEMERT – In deze zomer, die bol staat van topsportevenementen (Olympische zomerspelen, EK voetbal, Tour de France, Giro), vraagt het Gemerts Nieuwsblad aan lokale sportprominenten naar het meest aansprekende sportmoment. Volgende week wordt deze rubriek afgesloten. Het slotakkoord is dan voor Gery Snijders die het voetbalshirt van zowel Gemert als Sparta`25 droeg.

Eind jaren zeventig van de vorige eeuw is Gemert-Bakel in de ban van motorcross. Immers, de lokale favorieten Kees van de Ven, Frans Sigmans en Peter Herlings domineren de Koningsklasse (500 cc.). Ieder had een grote schare fans waardoor de publieke belangstelling wekelijks groeide. In Handel ontpopt het talent Addie Janssen zich echter als een serieuze bedreiging voor het trio. Janssen is op 17 jarige leeftijd nationaal kampioen geworden bij de MON en maakt de overstap naar de KNMB. In het gezelschap van de grote kanonnen gaat hij verwoed op jacht naar een H-nummer. Omdat hij over een pijlsnelle start beschikt is de algemene verwachting dat hij snel bij de nationale top zal aansluiten. Is de start zijn handelsmerk, de astmatische problemen vormen uiteindelijk een grote handicap. In drie seizoenen weet hij steeds zijn H-nummer te verbeteren maar verder dan H8 komt hij niet. Op 29-jarige leeftijd keert hij de wedstrijdsport de rug toe. Janssen gaat zich concentreren op een eigen metaalbedrijf waarin hij ruim een kwart eeuw succesvol is. Helemaal afscheid van de motorcross heeft hij niet genomen want hij volgt de verrichtingen van zoon Davy op de voet.De gezondheid speelde me parten, begint Ad zijn verhaal. Met de start ging ik steevast met de besten mee, maar naargelang de wedstrijd duurde viel ik door die ademhalingsproblemen in het laatste deel van de wedstrijd telkens terug. Ook extra conditietrainingen hielpen niet.

Niettemin wist Janssen toch regelmatig het podium te halen en zelfs een manche om het NK te winnen. In Amsterdam stormde hij voor grootheden als Gerard Rond en Kees van de Ven als eerste over de finish.
Vooral in de zomermaanden had ik het meest last van de astma, in het na-en voorjaar minder, dan haalde ik ook de beste uitslagen.

De concurrentie noemde hem haasje wetend dat ze zich bij de start op hem moesten richten om Janssen dan halverwege de wedstrijd de rug toe te keren.Ondanks die handicap heb ik toch een leuke en gezellige tijd meegemaakt. Uit Handel kreeg ik steun van een grote groep sympathisanten die me overal volgde. Ook Jos Maas trok om de haverklap de portemonnee open zodat ik ook GP`s kon rijden. Die van Zweden en Finland zitten nog vers in het geheugen. Familie en vrienden maakten het mogelijk dat we gezamenlijk met een bus naar Scandinavië konden vertrekken. Het werden onvergetelijke weken. Kees van de Ven won de GP en dat maakte het feestje compleet. Saillant is dat Janssen na zijn actieve carrière nauwelijks nog astmatische problemen gekend heeft. De spanningen destijds zijn zeker van invloed geweest.

Foto's:


0