12 juni 2017

Angelique van Hoof schrijft boek over ervaringen in Nepal

BAKEL/DEURNE – In 2002 leerde Angelique van Hoof in Nepal zes weeskinderen kennen. De ontmoeting met het land en de kinderen zou haar leven compleet veranderen. Nu presenteert de geboren en getogen Bakelse een boek over haar werk en ervaringen in het Aziatische land. Op 21 juni geeft ze bovendien een lezing in Het Parochiehuis in Bakel.

Door Siel Peijs

‘Mama, I’m alive’ is de indringende titel van het boek dat Angelique van Hoof schreef over haar leven en werk in Nepal. De titel verwijst direct naar de angstige eerste uren na de grote aardbeving die Nepal in 2015 trof. “Ik zat in Nederland toen ik het nieuws hoorde”, vertelt Van Hoof. “Verschrikkelijk. Vooral ook omdat ik geen contact kon krijgen met mijn pleegkinderen. Uiteindelijk ging na vijf uur de telefoon. ‘Mama, I’m alive’ waren de eerste woorden die ik hoorde.”
Angelique van Hoof bezocht Nepal in 2000 en 2001 voor een rondreis. In 2002 besloot ze vier maanden als vrijwilligster op een school te gaan werken. ”Ik was gegrepen door het land. Door de ruige natuur, door de vriendelijkheid van de bevolking. En je gaat echt terug in de tijd, dat is ook bijzonder.”

Surrogaatmoeder

Tijdens die vier maanden woonde ze in een huis met 35 mensen, waaronder twaalf kinderen. Zes van die kinderen bleken weeskind te zijn, vertelt Van Hoof. “Ik ontfermde me over hen, ging leuke dingen met ze doen. Zij gingen mij als hun surrogaatmoeder zien.” Terug in Nederland hield het contact met ‘haar’ kinderen aan. Tegelijkertijd groeide het besef dat ze wat wilde betekenen voor het land. “Het werk als leerkracht op die school paste me niet helemaal. Maar ik wilde wel helpen. Vrouwen en meisjes hebben een enorme achterstandspositie. Onderwijs kan die positie verbeteren.”

Hengel geven

Haar betrokkenheid groeide zo sterk, dat ze in 2004 haar baan in Nederland opzegde. Van Hoof richtte de hulporganisatie Stichting Project Nepal op en werd reisleidster voor FOX verre reizen van ANWB. Door dat werk kon ze vaak in Nepal verblijven. Bovendien verdiepte ze zich in de cultuur van het overwegend Hindoeïstische land. “Dat heeft me veel gebracht. Ik snap het leven daar nu beter en kijk niet meer met westerse ogen naar ontwikkelingshulp. Je moet mensen geen vis brengen, je moet ze de hengel geven.”

Scholen

Treffend voorbeeld van die stelling zijn de weeskinderen die Van Hoof onder haar hoede nam. Ze hebben alle zes een studie afgerond en werken voor de hulpstichting. “Zo is hulp volgens mij bedoeld. Je moet je kennis doorgeven. Dan kun je ook als kleine stichting veel bereiken. We hebben inmiddels veertien scholen en een kliniek gebouwd, voornamelijk in afgelegen gebieden waar de grote hulporganisaties niet komen. Want daar is hulp het hardst nodig.”
Het boek dat Van Hoof schreef bevat twee delen. Deel één beschrijft haar leven en vrijwilligerswerk in Nepal, met alle mooie en negatieve aspecten die daar bij horen. Deel twee bevat 21 anekdotes uit haar tijd als reisleidster. “Daar zitten grappige en schrijnende verhalen bij. Doordat ik zo nauw verweven ben met Nepal kan ik mijn reisgezelschappen een blik achter de schermen geven. Dat levert vaak bijzondere situaties en ontmoetingen op.”

Parochiehuis

Haar ervaringen vormen ook de basis voor de lezing die Angelique van Hoof op 21 juni geeft in Het Parochiehuis in Bakel. Met die lezing, die van 20.00 tot 22.00 uur duurt, geeft ze een kleurrijke inkijk op het land en op haar leven en werk in Nepal. “Door mijn boek en het geven van lezingen wil ik mijn ervaringen delen. Want Nepal is een bijzonder land met een rijke cultuur. Maar er heerst ook veel armoede. Er is nog een hoop werk te verrichten.”

Mama I’m alive

Het boek ‘Mama, I’m alive’ is verkrijgbaar tijdens de lezing op 21 juni. Een deel van de opbrengst wordt besteed aan het helpen van Nepalese kinderen in de schuldslavernij.

 

 

bij Boekhandel

Foto's:


a