Moeder, moeder, Moederdag!

Na een dag aan een bedpapegaai te hebben gehangen, moest ik alsnog via een keizersnede bevallen. Ofschoon ik lag te creperen, had nummer 1 (die in een stuit lag) er nog geen haast mee. Na de welkome verlossing, bracht ik vier dagen in het ziekenhuis door en was het plotsklaps iedere dag Moederdag. Terwijl ik mijn baby vertroetelde, werd ik zelf ook vertroeteld. Ineens was daar die ene vraag… ‘Zal ik een lekker boterhammetje voor jou smeren?’, aldus de kraamverzorgster. ‘Ik smeer mijn brood zelf wel!’, antwoordde ik beleefd.

Ik smeer graag eigenhandig mijn brood. Zelfs op die ene speciale dag, Moederdag. Voor de geïnteresseerden onder ons… Hoewel deze dag meerdere oorsprongen kent, staat ene Anna Marie Jarvis aan de basis van Moederdag in de huidige tijdsgeest. Als eerbetoon aan haar wijlen moeder Ann, indertijd ook fanatiek in het promoten van Moederdag al had zij een ander motief, diende zij kennelijk een verzoek in. Uiteindelijk verhief Woodrow Wilson, de 28e president van de Verenigde Staten, Moederdag in 1914 tot een nationale feestdag. Alleen jammer voor Anna Marie dat de dag onderhevig bleek te zijn aan commercialisering… In Nederland kreeg de traditie overigens pas na 1925 vaste voet aan de grond.

Op Moederdag voel ik me altijd een beetje jarig. Ik mag (lees ‘moet’) uitslapen omdat de tafel als ‘verrassing’ gedekt wordt door papa en de kroost en ik krijg cadeautjes. Het geven van de cadeautjes blijkt ieder jaar weer een twistpunt. Ze willen namelijk allemaal als eerste aan de beurt zijn. In tegenstelling tot vorig jaar, toen ik mij door een foutje van onze papa in het weekend van Moederdag in Rome bevond, ben ik dit jaar wel bij machte om de ‘school‘ en ‘homemade’ frutsels incluis bijbehorende gedichtjes en met zorg uitgekozen cadeautje uit de winkel met een verwonderde blik in ontvangst te nemen, uit te pakken en toe te voegen aan mijn verzameling.

Moederdag… een bijzondere dag. Ik had voor dokter of advocaat kunnen leren. Voor het moederschap daarentegen bestaat geen opleiding. Dat is een kwestie van geduld en vaak ook geluk. Daarom ervaar ik het als een enorme eer moeder te mogen zijn van een kwartet. Ook vind ik het fijn er zelf nog één te hebben. Vandaar deze kleine hommage aan de mijne vlak voor die tweede zondag van mei… Rozen rood – Viooltjes blauw – Lieve mama – Ik hou van jou!

Anneke

Foto's:


0