Peter Vogels, huisschilder én acteur

GEMERT – Zijn dagelijkse bezigheden worden gestuurd door twee passies: het schilderen van kozijnen, deuren, plinten en hele huizen enerzijds, en toneelspelen, regisseren, het hele wereldje van kostuums, theaters en podia anderzijds. Een nieuw speerpunt daarin: cabaret. Dit wordt een artistiek verantwoorde biecht.

Geloof je?
Ik geloof dat ik net zo goed ergens anders geboren had kunnen zijn. In Spanje, India of op zee. Het gaat immers om de ontmoetingen met andere mensen. De kerk zou zo’n ontmoetingsplek kunnen zijn, maar dan moeten ze het wel aantrekkelijker maken, zeker ook voor de jeugd, met alle soorten muziek. Jong en oud laten samenkomen, dat is ook belangrijk.

Wat is je grootste deugd?
Mijn schilderwerk en de liefde die ik in het vak stop, al zevenenveertig jaar. De kleuren, de reparaties, de afwerking, een oud huis nieuw maken. En als kers op de taart een appje van een tevreden klant, dat alles geeft een supergevoel.

Wat is je grootste zonde?
Als mens kun je niets meer overdoen, maar als ik wéér iets moet doen dat eerder fout is gegaan, dan doe ik er alles aan om niet dezelfde fout te maken. En verder is zonde eigenlijk gewoon zonde om het erover te hebben.

Wat koester je het meest?
Op de eerste plaats mijn gezin. Ik ben trots op mijn vrouw en kinderen en ik kan het niet laten om de namen van mijn kleinkinderen te noemen: Noud, Luca, Eva en Esmé, die er nog maar net is, sinds 2 mei. En ik koester hun gezondheid, ook die van de verdere familie en vrienden, aan wie ik heel veel te danken heb.

Wat stuit je het meest tegen de borst?
Ook deze vraag heeft met mensen te maken. Ik kan niet goed tegen gezeur. Mensen die steeds maar terug komen op hetzelfde thema, daar verlies ik veel energie door. Denk je eens in hoe rijk je bent als je gezond bent, en verlies je niet in ouwe koeien die steeds maar weer uit de sloot worden gehaald.

Waar kun je heimelijk van genieten?
Van mijn grootste hobby, toneel, theater, straattheater, cabaret. Daar ben ik al meer dan dertig jaar mee bezig. De laatste tijd vooral met cabaret. Er komt weer iets nieuws aan… Ook ben ik erg van de mechanische sporten, Formule-1, motorcross. Ik crosste al met een brommertje samen met Peter Herlings, de vader van Jeffrey. Peter was de Joop Zoetemelk van de cross; eeuwige tweede in Nederlandse kampioenschappen. Verder noem ik nog wielrennen, mountainbiken en concerten bezoeken. Ik verveel me nooit.

Van wie kun je nog wat leren?
Van Midas Dekker. Prachtig mens. Hoe hij de natuur terugbrengt tot bijvoorbeeld een verhandeling over het paren van schildpadden, met die sonore stem en ietwat gekscherend, ja, dat vind ik mooi.

Achter welke deur zou je wel eens een kijkje willen nemen?
Ik heb in Gemert al heel veel deuren geschilderd, en die staan dan noodgedwongen een tijdje open. Maar achter de deur van het Kremlin zou ik nog wel een kijkje willen nemen. Wat je verder ook van hem denkt, die Poetin is een boeiende figuur.

Met wie zou je wel eens een weesgegroetje willen bidden?
Met mensen die het hard nodig hebben. Bijvoorbeeld iemand die een zwaar delict heeft gepleegd. Hoe kun je zoiets doen? En valt zo iemand nog te helpen?

Heb je verder nog iets op te biechten?
Door alle drukte en hectiek heb ik niet zoveel tijd om mijn voornemen om regelmatig mensen die alleen zijn te bezoeken, waar te maken. Gelukkig kom ik door mijn werk vaak bij alleenstaanden, en je merkt dat het dan niet alleen belangrijk is dat er wordt geschilderd, maar ook dat er tijd is voor een beetje aandacht en een goed gesprek.

Foto's:


0