15 augustus 2018

Onweer…

Vroeger werden we uit bed getrommeld als het begon te onweren. De reden was dat mijn vader in de polder in West-Brabant was opgegroeid en daar ooit een vuurbal door zijn ouderlijk huis heeft zien gaan. De gordijnen werden dan gesloten en het geldkistje stond op de tafel. Niet dat daar geld in zat maar daar zaten alle polissen in. Spiegels werden afdekt met een doek en naar buiten kijken was verboden. Mijn zus vond onweer prachtig en was de enige die probeerde om achter de gordijnen te komen. We zaten met z’n allen voor de grote kast in de huiskamer en vermaakten ons met spelletjes. Pas als het onweer verder trok mochten we terug naar bed.
Nog steeds ben ik blij wanneer ik niet alleen ben als het onweert hoewel ik de enige ben die er van wakker wordt. Ik leerde als kind om te tellen tussen de bliksem en de donder. Hoe minder seconden er tussen zaten hoe dichterbij het onweer was. En dat doe ik nog steeds. Jaren geleden sloeg de bliksem in een boom vlak bij ons huis. In één klap alles donker en ik was alleen thuis. Geen idee wat er was gebeurd dus ik bel mijn man met spoed naar huis. In de meterkast was alles zwart en verschroeid. Computer en telefoonleiding stuk. De ochtend erop zien we een boom aan de straat staan waar de hele schors rondom vanaf geklapt was.
Pas later besef ik dat de meterkast voor hetzelfde geld in brand had kunnen vliegen met alle gevolgen van dien. Brand in je huis is toch wel je grootste nachtmerrie en ik denk dat iedereen daar wel eens ooit over nagedacht hebben. Deze week ging een pas verbouwd huis met een rieten dak door de bliksem in de fik. Wat een drama voor de jonge mensen die er wonen. Vrienden snelden erheen om te redden wat er te redden viel. Misschien een geluk dat het overdag gebeurde en niet toen de bewoners in bed lagen te slapen. Als ze nog niet bang waren voor onweer is dat nu waarschijnlijk wel veranderd. Ik wens ze vanaf deze plek sterkte toe en een dikke duim voor de brandweerkorpsen.

Francis

Foto: MJFotografie

Foto's:


0