Lekker buurten

Morgen verhuizen we naar ons tijdelijke huisje. Dat betekent adreswijzigingen doorgeven, een geïmproviseerde brievenbus neerzetten, nog een keer dezelfde adreswijziging doorgeven, een oud huis vol zooi en een nieuw huis vol dozen. Want jeetje, wat kun je veel troep verzamelen in slechts drie jaar tijd! Maar de allerbelangrijkste verandering wordt toch wel de nieuwe buurtapp.

Ik heb me nog nooit durven aanmelden voor zo’n online buurthuis. Horrorverhalen over driehonderd berichtjes per dag met alleen maar ‘duimpjes omhoog’ of gemopper over hondenpoep en stoepkrijt hebben mij er altijd van weerhouden om mijn nummer door te geven aan de beheerder: in de verhalen altijd de oudere man of vrouw vooraan in de straat die fungeert als wijkkrant en buurtmentor. Maar waar ik ooit geloofde dat buurtapps het slechtste in de mens naar boven haalden, viel dat in onze oude buurt ontzettend mee.

Buiten wat berichten over nieuwe speeltoestellen, een overvolle prullenbak en af en toe wat drama over een verdwaalde, afgekeurde zak met plastic, bleef het aardig rustig in die app. Gemoedelijk zelfs. Er is daadwerkelijk een keer een heuse inbreker verjaagd met zo’n digitaal theekransje. Geen hondenpoep, geen stoepkrijt en geen foutgeparkeerde auto’s dus. Ik durf zowaar te stellen dat het er gezellig uitzag, met een buurtbarbecue als eeuwige belofte.

En nu gaat dus gebeuren. Ik ben helemaal om. Na een kort buurtonderzoek blijkt de nieuwe buurt(app) namelijk grotendeels te bestaan uit ontsnapte varkens (meerdere keren!), reislustige shetlanders en dansende koeien. Dat klinkt al veelbelovend…

Saartje

Foto's:


0