Stuurman: Colonnevorming

Autorijden betekent vrijheid, eigen keuzes maken, zij het graag binnen de wettelijke regels. Wie wel eens met een andere bestuurder heeft afgesproken om samen koers te zetten naar een bepaalde bestemming, weet hoe beknellend dat werkt. Dan steekt er een natuurlijke drang op om elkaar niet uit het oog te verliezen, daterend uit de tijd dat navigatiesystemen nog niet bestonden. Waarschijnlijk zit deze neiging zelfs al in ons dna sinds onze voorvaderen het land te voet of te paard doorkruisten en zonder wegenkaart maar moesten zien waar ze zouden uitkomen. Zij wilden maar één ding: de kudde bij elkaar houden, wat met de lege paden van toen waarschijnlijk niet bijster veel moeite kostte.

Tegenwoordig ligt dat anders, want welke richting je ook kiest, je belandt in een verkeersjungle met andere mensen die aanspraak maken op hun stukje asfalt en continu wisselende omstandigheden. Wanneer twee automobilisten elkaar volgen (met goede bedoelingen), geeft dat voor beiden al een uitdaging, met name door de voorrangsregels die gelden. Op rotondes, bij verkeerslichten en tijdens inhaalmanoeuvres op de snelweg kunnen zij zomaar van elkaar gescheiden worden door andere belanghebbenden met al dan niet het wettelijke recht om dat ene plekje te bezetten. Dat rijdt voor de ‘partners’ in mobiliteit weinig relaxed en er valt eigenlijk nauwelijks aan te ontkomen dat het ook anderen hindert, zeker als de één wat ruimte houdt voor de ander.

Heeft de colonne volgens afgesproken werk meer deelnemers, dan levert dat onherroepelijk complicaties op die zowel het treintje als het algehele verkeersbeeld verstoren. Recent werd me dat weer eens duidelijk toen ik op de A15 ter hoogte van Tiel tien minuten lang kruipend met gemiddeld 85 km/h de kilometers wegkauwde, die wel centimeters leken. Inhalende vrachtwagens? Ik dacht het even, totdat ik de ware oorzaak ontdekte: drie Duitse chauffeurs in klassieke Alfa Romeo’s achter twee bijbehorende voertuigen met aanhanger die vanaf een evenement terugkeerden naar hun land. Het eerstgenoemde trio hield gezamenlijk dan wel beurtelings continu de linker rijstrook bezet om het gemiddelde tempo van de auto-trailercombinaties te bewaken. Aardig bedacht voor de onderlinge voortgang, maar ronduit hinderlijk voor vrijwel alle andere weggebruikers en ook gevaarlijk, alleen al omdat het boze reacties en dientengevolge risicovolle situaties uitlokte. Dit gedrag sloeg echt alles, maar ik heb vaker voorbeelden gezien die erop leken en dat lijkt me in wereld vol digitale gidsen volstrekt onnodig. Wie aan het verkeer deelneemt, moet zich zelfstandig kunnen redden, punt uit.

Aart van der Haagen

Foto's:


0