Het Calimerocomplex

Vrijdagmiddag. Weekend! Eindelijk naar De Efteling! Reden voor een vriendelijke begroeting op het schoolplein, aldus mijn kwartet. Gevolgd door een prangende vraag… ‘Wanneer gaan we?’ Ofschoon ik er niet elk jaar kom, geef ik toe dat ik er niet vies van ben. Sterker nog, dit pretpark maakt iets los in mij. Dat brengt mij bij Baron 1898. ‘Ik ga er niet in! Ik doe het niet!’ Vanaf het moment dat deze duikachtbaan zijn intrede deed, heb ik hem weten te ontduiken. Ik weiger op een hoogte van 30 meter in de lucht te hangen om me vervolgens in 130 seconden met een topsnelheid van 90 km per uur naar beneden te laten storten. Om nog maar niet te spreken over het risico dat je op hoge hoogte een uur lang vast komt te zitten door een technische storing.

Mijn telgen denken er anders over… Geen achtbaan teveel. De ontgoocheling is dan groot als je bij de Vogel Rok staat en wordt geweigerd omdat je lengte niet toereikend is. Dat overkwam nummer 3 en 4. De één kwam 10 centimeter tekort en de ander slechts 1. De feeststemming ontaardde in een duchtige huilpartij. ‘Het is niet eerlijk!!!’ Plotsklaps hoor ik het gepiep van een zwart kippenkuikentje met een halve eierdop op zijn kop in mijn hoofd. ‘Piep-piep-hoi!’ Dat die kuiken zich na al die jaren nog in mijn systeem bevindt… Afijn, 10 centimeter erbij sprokkelen is lastig maar één is wel te doen. Zo verlieten we gemotiveerd zaterdag 14 september Bosrijk in de richting van het park…

Op naar Vogel Rok. Nummer 3 had er zin in. Toch nam het looptempo af. Hij kermde het nog
niet uit, maar er zat hem iets dwars. Hij ging zelfs even zitten. ‘Heb je ergens last van?’, luidde mijn vraag. Hij trok zijn schoenen uit… ‘Maar jongen, toch!’ Wat bleek? Onze Calimero had de KAPLA er in het huisje al ingestopt. Het mocht de pret niet drukken. ‘KAPLA eruit en dadelijk er weer in!’ Missie volbracht. Hij kreeg zijn felbegeerde bandje van 1.20 meter. Nummer 4 moet nog even wachten. Dat vraagt om inlevingsvermogen in de tussentijd… Want wat te doen bij pruillipjes naast de kant terwijl jij al in een karretje zit, klaar voor vertrek? Ik grabbel nog even vlug in mijn tas en… ‘Hebbes Haribo!!!’ Oh en De Baron? Toch gedaan! Goddank hielden de Witte Wieven zich gedeisd.

Anneke

Foto's:


0