In de Biechtstoel: Karen van Hooff

GEMERT – Al sinds jaar en dag werkt Karen van Hooff op de Pandelaarschool. Ooit wisselde zij zelfs haar woonplaats Helmond in voor Gemert – dan is de Pandelaar nooit ver weg. De school bestaat deze maand veertig jaar.

Geloof je?

Ik geloof vooral in de kracht van verbinden. Het is fijn als mensen elkaar opzoeken en nieuwsgierig zijn naar elkaar. De mooiste initiatieven van verbinden ontstaan heel klein binnen een straat, een buurt of in het dorp. Toen ik in Gemert kwam wonen viel mij op dat veel bewoners elkaar groeten, een knikje geven of een glimlach. Dat vind ik geweldig.

Wat is je grootste deugd?

Op school vraag ik vaak aan ouders: “Schep eens op over je kind?” Dan komen er mooie antwoorden en een brede lach op het gezicht. Ik wil graag weten: waar zitten de talenten en wat enthousiasmeert het kind? Dat wil ik ook graag bij collega’s, vrienden en familie. Hoe kun je mensen in hun kracht zetten en positief iets laten bereiken?

Wat is je grootste zonde?

Een vraag hoeft niet altijd beantwoord te worden. Aan de kinderen op school vraag ik dan: “Is het een goed geheim of een slecht geheim?” Met slechte geheimen moet je nooit rond blijven lopen. Mijn antwoord: ik heb alleen goede geheimen.

Wat koester je het meest?

Het grootste geluk in mijn leven zijn toch de kinderen van Terry en mij: Hannah en Tim, Tommy en Sammy en sinds kort zo’n lief kleinzoontje James. Mijn familie, onze vrienden, de warmte, het er voor elkaar zijn in goede en slechte tijden. Niet per whatsapp, maar echt contact. Mijn moeder leeft nog en dat koester ik, we zien elkaar vaak en we doen leuke dingen. Eens per jaar gaan we met de hele familie naar dezelfde camping in Zoutelande. Pure gezelligheid en aandacht voor elkaar.

Wat stuit je het meest tegen de borst?

Als mensen niet respectvol met elkaar omgaan. You can agree to disagree, maar als mensen proberen hun standpunt duidelijk te maken door een ander te kwetsen of een groep uit te sluiten, krijg ik daar een naar gevoel bij. Ik maak me veel zorgen over het inkrimpen van verworven rechten, zeker ook voor vrouwen.

Waar kun je heimelijk van genieten?

Van de kinderen op de Pandelaar, het kamperen met ons team op de dorpscamping, gesprekken met ouders van de school, vriendinnen, de zussenclub, de veteranendag of de vakanties met mijn lief. Heimelijk? Ik denk de ‘gestolen’ uurtjes biertjes drinken met wie er op mijn pad komt.

Van wie kun je nog wat leren?

Als je nieuwsgierig bent en vragen stelt zie je in veel momenten leerpunten, interessante ontwikkelingen of een andere kijk op zaken. Kritische mensen, kom maar op! Ik kan er van leren. Waar ik nog veel van zou willen leren is Michelle Obama. Haar speeches en kijk op de wereld doen er toe. In Gemert denk ik terug aan vorige week, 75 jaar bevrijding, aan de veteranendag. Van veteranen kunnen wij allemaal leren. Een diep geworteld gevoel: zij hebben gezorgd dat wij in vrijheid kunnen leven.

Achter welke deur zou je wel eens een kijkje willen nemen?

Achter de voordeur van onze school, 26 oktober aanstaande: de Pandelaarreünie. Ik hoop dat veel oud-leerlingen, ouders en oud-collega’s komen. Herkennen we elkaar nog allemaal, hoe gaat het met al ‘onze’ kinderen? Op school heerst een warme familiecultuur. De vaders en moeders van het eerste uur zijn de opa’s en oma’s van nu. We hebben een paar jaar geleden afscheid genomen van onze eerste directeur Hein Fianen, hij was er graag bij geweest!

Met wie zou je wel eens een weesgegroetje willen bidden?

Hij is er niet meer, maar dat zou met mijn vader zijn. Geen weesgegroetje maar een stevig gesprek over politiek, over strijden voor de goede zaak en over het onderwijs. Dat is me met de paplepel ingegeven.

Heb je verder nog iets op te biechten?

Nee. Ik heb mijn verhaal verteld.

Foto's:


0