Eendracht-foyer in het nieuw

GEMERT – Andere, kleurrijke meubels, een moderne uitstraling, een nieuwe bar, vier soorten speciaalbier op tap, sfeerrijke ledlampen, een warme paarse gloed bij de entree. De foyer van De Eendracht is opgewaardeerd, en daar heeft iedereen baat bij.

Door Simon van Wetten

De nieuwe stoelen zijn uitnodigend. Ik zijg derhalve neer en krijg in die ontspannen toestand oog voor de details. De lampen boven de bar en tafels hebben zo’n nostalgisch spiraaltje, de achterwand van de bar vormt een antracietgrijs decor, aan de hangtafels kun je, dankzij zeer hoge stoelen, behalve hangen óók zitten.
Directeur Remko Boesveld kijkt zeer tevreden rond. “Alles staat net,” vertelt hij. “We hebben dit met heel veel vrijwilligers tot stand gebracht. Twee kunstenaars, Peter en Peter – alias buurman en buurman – bleken ook bouwtechnische kwaliteiten te bezitten. Met Janneke, Loes, Erwin en Rita hebben we tevoren op een zondagmiddag gebrainstormd en een plan de campagne gemaakt, uitgaande van de middelen die we hebben. Met Twan heb ik meteen heel enthousiast de oude bar eruit gesloopt, tja, en daarna moet je wel. Er is ook meteen een nieuwe koffiebar gemaakt en al eerder, voordat het seizoen eind augustus van start ging, hebben alle vaste horecamedewerkers én oproepkrachten, zonder uren te schrijven, meegeholpen met het schilderwerk.”
En er is meer. Usawa-koffie bijvoorbeeld, dit ideële merk doet momenteel in Gemert opgang, zal tegen de oude koffieprijs geschonken worden. En er hangen schermen met steeds wisselende teksten en informatie, waarop de komende voorstellingen, de actuele activiteiten, de bewegwijzering en het aanbod aan drank en spijs wordt getoond. Die schermen hangen ook in het Kunstlokaal en in de Bibliotheek, en wisselen relevante informatie uit. De cultuur is immers verdeeld over meerdere panden en ruimtes.
Remko, nog steeds enthousiast: “Weet je, als de voorstelling tegenvalt, dan denkt niemand: nou ga ik nooit meer naar het theater. Maar als het gebouw niet meer uitnodigend is, dan ligt dat anders. Met wat lekkers in hapjes en drankjes wordt voor- of nabeschouwen van de optredens en uitvoeringen in deze ruimte een stukje prettiger. Niets ingewikkelds, maar de sfeer, beleving en uitstraling nemen toe, en dat zonder prijsverhogingen. De laagdrempeligheid moet zowel ‘s avonds als overdag, als dit cultuurhuis ook voor andere activiteiten wordt gebruikt, door alle bezoekers gevoeld en ervaren worden.”
Nou, dat gaat zeker lukken, alhoewel ik de oude inrichting niet bepaald een onderkomen of aftandse indruk vond maken. Ik spreek dat uit en Remko lacht: “Zo kijk jij er tegenaan, maar we vingen toch regelmatig geluiden op dat een beetje restauratie hier en daar, gewaardeerd zou worden. Het was echt wel nodig.”
Dat waarderen zal zeker gebeuren. Maar als nou de geluiden dat in de toekomst het kasteel het Cultuurhuis letterlijk gaat omarmen, bewaarheid worden? Is dat niet zonde van al die mooie, nieuwe spullen? Remko lacht opnieuw: “We kunnen alles gewoon meenemen. Het is allemaal verplaatsbaar.”
Aha. My home is my castle. Dat geldt dus ook voor De Eendracht, want de foyer staat als een huis. Ga er maar snel een kijkje nemen!

Geef een reactie op dit bericht...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.