In de Biechtstoel: Theo van der Horst

GEMERT – Een dorpsondersteuner. Is dat geen prachtig woord? Als de mythologische Atlas die de aarde torst, zo steunt Theo van der Horst het dorp. Hij zal, de bescheidenheid zelve, die vergelijking wat overdreven vinden, maar over de aard van zijn werk wil hij wel wat kwijt…

Geloof je?

Hoewel ik gelovig ben opgevoed, geloof ik niet. Ik geloof wel in het respectvol en op een sociale manier met elkaar omgaan.

Wat is je grootste deugd?

Zonder onbescheiden te willen zijn, denk ik dat ik over de sociale vaardigheden beschik om met de meest uiteenlopende mensen contact te maken en een gesprek te voeren. Dit komt me in mijn functie als dorpsondersteuner goed van pas.

Wat is je grootste zonde?

Ik vind zonde een groot woord hiervoor maar ik heb de neiging om, als ik ergens gezellig zit, de tijd weleens uit het oog te verliezen. Dit maakt dat het dan soms later wordt dan goed voor me is.
Ik ben sowieso een avondmens, maar dat is een familietrekje.

Wat koester je het meest?

Uiteraard allereerst mijn gezin en familie. Daarnaast mijn vrienden en de traditionele maandagavond met de Hullie & Wai band, zowel het repeteren als de nazit.

Wat stuit je het meest tegen de borst?

Arrogantie, onverdraagzaamheid en het georganiseerd wantrouwen dat vaak voorkomt bij instanties en overheden.
Ik vind dat je uit moet gaan van het goede in de mensen en dat vertrouwen dus het uitgangspunt moet zijn. Pas als dit beschaamd wordt, kan er naar mijn mening sprake zijn van passende maatregelen.

Waar kun je heimelijk van genieten?

Ik kan erg (en niet eens heimelijk) genieten van allerlei vormen van cultuur: muziek, literatuur, film en museumbezoek. Op zijn tijd een wijntje of speciaal biertje daarbij maakt het genieten compleet.
Verder wandel ik graag. Ik leg mijn huisbezoeken als dorpsondersteuner bijna altijd wandelend af. Dit bevordert ook het contact met mensen uit de wijk. Op straat kun je gemakkelijk eens een praatje aanknopen.

Van wie kun je nog wat leren?

Van de kwetsbare mensen waar ik als dorpsondersteuner vaak mee in aanraking kom. Ik heb bewondering voor de positieve manier waarop zij vaak, ondanks dat het in het leven erg heeft tegengezeten, zoeken naar een manier om er toch weer het beste van te maken. Voor dat positivisme heb ik veel bewondering.
Ik ben ook van mening dat hoe succesvol je leven verloopt, niet alleen afhangt van de mogelijkheden die je hebt en de keuzes die je maakt. De factor geluk speelt hierin ook zeker een rol. Ik heb legio voorbeelden gezien van mensen die keihard gewerkt hebben maar door bijvoorbeeld ziekte, faillissementen of andere tegenslagen in een benarde situatie terecht zijn gekomen.

Achter welke deur zou je wel eens een kijkje willen nemen?

Sinds ik in 2013 begonnen ben als dorpsondersteuner, ben ik al achter veel voordeuren geweest.
Ik denk dat er in mijn wijk nog meer mensen wonen die best wat hulp of ondersteuning zouden kunnen gebruiken maar die niet in beeld zijn. Bij hen zou ik, als de behoefte er is, wel achter de voordeur willen komen om ze te attenderen op de mogelijkheden van ondersteuning die er zijn.

Met wie zou je wel eens een weesgegroetje willen bidden?

Ik ben niet van de weesgegroetjes bidden. Ik voer liever een gesprek. Dit kan met mijn naasten zijn maar ook als dorpsondersteuner voer ik iedere week de nodige gesprekken.

Heb je verder nog iets op te biechten?

Nee ik heb verder niets op te biechten. Ik wil nog wel kwijt dat ik het werk als dorpsondersteuner al zes jaar met heel veel plezier doe, mede door de fijne collega’s waarmee ik werk.

Foto's:


0