#Puberleven: Dankbaarheid

In de column #Puberleven laten we mensen aan het woord die werken met jongeren in Gemert-Bakel. Vandaag toont jongerenwerker Vic van Dijck zich dankbaar in moeilijke tijden.

De lege fusten zijn net weggerold, de slingers, ballonnen en andere versiersel opgeruimd en de katers weggeslapen. Nederland wordt net als de rest van de wereld wakker geschud door het COVID-19 virus. Heftig allemaal! Klap naar klap, maatregel naar maatregel volgt om het virus bij te benen. Er wordt om gelachen, maar ook gehuild. Mensen komen (verplicht) thuis te zitten terwijl er ook mensen in de voorste vuurlinie staan, om de schade te beperken of te genezen. Bijzonder allemaal. Als jongerenwerker werd ik ook gevraagd om zoveel mogelijk vanuit huis te doen. Flink (video)bellen, mailen, appen, snappen, DM’en en PB’s versturen. Online jongerenwerk op volle toeren. Ik heb collega’s die dagelijks contact onderhouden met jongeren via de PS4, waarop zij met hen Minecraft, Fortnite en FIFA 20 spelen: bijzonder allemaal. Buiten de snelheid, de angsten en krachten rondom deze groeiende ramp, vind ik vooral de daadkracht van iedereen wonderlijk en geweldig. Waar maanden geleden nog politieke, etnische, culturele verschillen en geschillen lagen, is er nu begrip, liefde, samenhorigheid en geborgenheid voor in de plaats gekomen. Mensen helpen elkaar, zorgen voor elkaar, beschermen elkaar, praten met elkaar. Geweldig! Niets is zo veranderlijk als de leefwereld van jongeren zeg ik altijd, maar in deze tijd is niet zo veranderlijk dan de wereld waarin iedereen nu leeft. Wat ik iedereen wil meegeven is dankbaarheid, ik ben dankbaar voor mijn werk, voor mijn collega’s, voor vrienden en familieleden die opstaan in de strijd tegen dit virus. Ik ben dankbaar dat ondanks dat ik beperkt word in mijn reguliere werkzaamheden voor de jongeren van Gemert-Bakel, ik meer tijd met mijn prachtige vrouw en dochter mag doorbrengen. Mensen, het leven gaat door en iedereen doet wat hij of zij kan in zo’n situatie. Buiten al deze veranderingen w.b.t. onze nationale gezondheid, hebben mensen nog steeds dezelfde behoeften. Zien en gezien worden. Zie jij een ander? Kijk jij naar anderen om? Veel mensen zijn door alle preventieve RIVM maatregelen beperkt in hun sociale contacten. Oma’s, opa’s, ouders en kinderen. Maak gebruik van de extra tijd en bel elkaar om elkaar te horen en te bemoedigen.

Vic van Dijck
Jongerenwerker Gemert-Bakel

Foto's:


0