Even lekker sparren

Het is weer die tijd van het jaar. De lessen lopen ten einde, de laatste cijfers worden ingevoerd en er mag weer vergaderd worden. Nu vergaderen we ons naar mijn idee in het onderwijs sowieso al suf, maar die laatste paar weken van het schooljaar spannen toch wel de kroon.
De typische ‘managertaal’ die ik ken van mijn oude bijbaantje (‘we moeten jaarrond een stukje beleving creëren, wees pro-actief’), valt in het niet bij de termen die me op school om de oren vliegen. Waar ik dacht dat we toch best normaal deden met zijn allen, wordt er tijdens vergaderingen ineens overal ‘een klap op gegeven’ en is het de bedoeling dat we ‘schieten op nieuwe ideeën’, omdat dat ‘zo lekker transparant’ is en we zo best wel wat onderwerpen snel even kunnen ‘aftikken’.

Uiteindelijk voegt dit natuurlijk niks toe, maar het klinkt wel lekker belangrijk als je iets ‘over de schutting kunt gooien’. Zeker als je dat – volgens mij een typisch onderwijsdingetje – ook nog eens in totaal onbegrijpelijke metaforen doet. De jaarafsluiting en de jaaropening zijn daarin wel uniek: een schooljaar is nooit een gewoon schooljaar, nee het is ‘een reis waarin de zeilen af en toe bijgezet moeten worden’ en dit jaar ongetwijfeld ‘de storm is losgebarsten’. Nu ben ik echt groot fan van beeldspraak, maar aan het einde van zo’n uur durende tsunami (laten we in de zeetermen blijven) van stijlfiguren, kan ik geen schip meer zien.

Gelukkig is het bijna vakantie, de neuzen staan weer dezelfde kant op: allemaal zin in vijf weken zomer. Vijf weken waarin het te warm is om ‘iets tegen je aan te houden’. Ik kan nu al niet meer wachten op de jaaropening…

Saartje

Foto's:


0