Piet en Dien Beekmans-Vereijken zestig jaar getrouwd

GEMERT – Dien Vereijken en Piet Beekmans ontmoetten elkaar in 1958 bij de motorcross in de Wolfsbosch. Dien: “Dat motorcrossen interesseerde me niet, maar ik verveelde me, dus ik ging kijken.” Piet: “Ik gaf ook niks om motorcrossen, maar er stond bij die wedstrijden altijd een goeie frietboer.”

Door Simon van Wetten

Toen de twee elkaar niet lang daarna weer zagen, nu op de kermis, was Piet moedig genoeg om aan Dien om een uur of elf ‘s avonds te vragen: “Mag ik jou naar huis brengen?” Dat mocht.
Dien woonde op de kasteelhoeve in de Hoef. Haar moeder was niet zo goed ter been. “Ik was de laatste in het rijtje van mijn zusters die nog ongetrouwd was.” Dus Dien diende de boel te redderen, en daarom trok zij, 29 jaar destijds, samen met Piet, 27 jaar, na hun huwelijk bij haar ouwelui in. “Onze vier kinderen, een zoon en drie dochters, zijn daar geboren.”

Piet komt uit een gezin van vijf broers en één zuster. “Mijn moeder is jong gestorven, en wat later mijn stiefmoeder ook. Ik ben toen als jeungske samen met een broertje naar een scheepvaartinternaat in Zeeland gebracht. Een zus van mijn moeder was daar kloosterlinge en gaf er leiding aan de jeugd. Vandaar. Ik heb het daar prima naar mijn zin gehad.” En daarna? Piet: “Ik ben niet naar zee gegaan, nee, ik ben vrachtwagenchauffeur geworden. Dat heb ik mijn hele werkzame leven met passie gedaan.”
De beslommeringen in huize Vereijken belette het pasgetrouwde paar niet om op huwelijksreis te gaan, naar Tirol. Dat deed toen bijna niemand. Dien daarover: “Als ik niet was gegaan, dan had ik de rommel van mijn eigen bruiloftsfeest moeten opruimen.” En Piet: “Thuis zeiden ze: ge kunt oew centen toch veul beter besteden?” Maar ze gingen tóch en los van het feit dat Piet nog bekant in een ravijn is gevallen, heeft het bruiloftspaar heel goede herinneringen aan die reis.
Piet heeft in de eerste jaren van hun huwelijk ook nog tien maanden in het sanatorium in Bakel gelegen. “Tbc. De kinderen, toen nog heel klein, mochten heel af en toe op bezoek komen en ze konden me dan alleen zien vanachter het glas. Daar heb ik nu, met de coronatijd, weer vaak aan moeten denken. En Dien mocht alleen op woensdag en zondag op bezoek komen.” “Och,” zegt Dien, “ik had er de tijd ook niet voor, we woonden toen nog steeds in.” Dat inwonen heeft vijf jaar geduurd, en toen zijn Piet en Dien gaan bouwen, in de Bisonstraat. In dat huis wonen ze nog steeds.
Dien is na het overlijden van haar ouders altijd naar De Hoef blijven gaan om voor haar twee vrijgezelle broers te zorgen. Dochter Wilhelmien herinnert zich: “Wij waren overdag ook altijd op de boerderij . We hadden daar een clubhuis in een oud varkenskot. We hebben er een heel fijne jeugd gehad.”
Bijzonder voor Dien was haar trip naar Afrika, in de jaren ’70. Haar zus werkte toen in Kameroen, als missionaris. Aangekomen op het vliegveld van Yaoundé bleek dat Diens koffer nog in Nederland stond. En tijdens de reis naar het afgelegen dorpje kregen de reizigers ook nog eens een auto-ongeluk. “Dat was op een berg. Als je daar naar beneden keek, zag je een paar vrachtwagens liggen die het er slechter hadden afgebracht dan wij.” Terug in Brussel, op het vliegveld, troffen Piet en de kinderen hun vrouw en moeder aan in Afrikaanse outfit. Onderweg naar huis viel Dien op: “Hier zwaait niemand naar me.” Dat gebeurde in Kameroen blijkbaar wel.

Nu doen ze het rustiger aan. Piet geniet van zijn tuin en is het liefst thuis. Dien leest graag, fietst nog steeds en is lid van de MOV en Zij-Actief.
Het feest vindt op maandag 3 augustus in besloten kring plaats. Dochter Wilhelmien: “In een uitspanning met veel buitenruimte, een tafelindeling met naamkaartjes, in de kerk met maximaal honderd mensen, en de uitdrukkelijke vraag aan de gasten: voel je je niet goed, kom dan s.v.p. niet, is het een corona-proof feest.”
Toch is er een verstekeling aanwezig: het tweede achterkleinkind is op komst.

Het diamanten paar.

Foto's:


0

Geef een reactie op dit bericht...

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.