Zondagmorgen

Zondagmorgen, geen wekker, geen werk. Zondagmorgen om half 6 word ik gewekt door mijn biologisch wekkertje. Veel te vroeg om op te staan want ik heb vrij. Ik lig wat te draaien en woelen en doezel weer weg en wordt een uur later wakker met een hoofd dat voelt alsof het vol zit met watten en een lichte hoofdpijn. Opstaan en de frisse lucht in. Als ik beneden kom kijkt mijn teckelvriendin me vol verwachting aan ze weet al wat er gaat gebeuren. Uit de koelkast pak ik een stuk fruit en we gaan op stap, lekker wandelen in de natuur. Voor mij is zondagmorgen een frisse ochtendwandeling met bij thuiskomst broodjes in de oven, eitje koken, ontbijten op de bank met mijn man. Nog geen kind te bekennen; die komen vanmiddag pas boven water. Rustig, relaxt.

Voor veel mensen is zondagmorgen tijd om te sporten. Het verwondert me altijd hoeveel mensen er met een paardentrailer op stap gaan, hoeveel mensen er gaan wielrennen of als een dolle door het bos gaan fietsen. Of zich helemaal het apenzuur rennen. Zo ook vanmorgen kom ik een groep hardlopers tegen, de voorsten van de groep lopen met een gemak waar de rest van droomt. Het volgende deel van de groep heeft al meer moeite met rennen; ze zijn rood aangelopen en hijgen. Uiteindelijk dan de achterblijvers, steunend, kreunend, knalrood hoofd, zwetend, zichzelf moed inpratend, ‘want het is zo goed voor je dat sporten op zondagmorgen’. Heb je ook nog de pech dat je half Bakel tegenkomt en je niet kunt opgeven. Ik krijg altijd een beetje medelijden met die laatste groep maar ieder zijn ding.

Ik ben helemaal geen sportmens, totaal niet! Mijn ‘sporten’ bestaat uit iedere dag een uur wandelen met mijn teckelvriendin, de ene keer met een flinke pas, de andere keer op ons gemakje. Ik hoef niet de rest van de zondag te herstellen en heb zelden spierpijn op maandag. Zondagmorgen. Lekker relaxt.Mijn wekker gaat, geen zondagmorgen maar maandagmorgen, we mogen weer aan het werk.

Yvonne

Foto's:


0