Mocassins

Hoewel de zomer op zijn retour is, vraag het mezelf toch serieus af… Wie kent het niet? Dat ultieme zomerse gevoel! Sokken uit, schoenen uit en op blote voeten. Als ik eerlijk ben… ‘Ik!’ Ik haat het om op blote voeten te lopen. Ik word er naar van. Bij de geringste oneffenheid die ik onder mijn voetzolen ervaar, meen ik dat ik het ervan af moet kloppen. Ik weet niet of ik dit altijd heb gehad. Misschien is het zo is gekomen sinds ik kinderen heb (kruimels, legoblokjes en andere obstakels die op de grond liggen). En dus… Ik moet een schoenachtig voorwerp aan mijn voeten hebben. Mijn ouders hadden in mijn beleving ook altijd iets aan hun voeten. Als ze geen schoenen aan hun voeten hadden, droegen ze sloffen of iets dat er weg van had. Zo kwam mijn vader eens thuis van zijn werk met twee paar foeilelijke mocassins (flexibele zool inclusief sierflosjes). Als ik me niet vergis één paar beige en één paar donkerblauwe. Ze waren net iets te groot. Op één of andere manier vond hij de flosjes belachelijk. Daarom besloot hij deze eraf te knippen. Dat zijn mocassins ineens oogjes hadden gekregen, nam hij op de koop toe. Het zijn voornamelijk de ‘beige’ die in mijn herinnering zijn ingebakken. Die gebruikte hij als pantoffel.

Maar zoals meestal: ‘all good things come to an end!’ Althans dat vond mijn moeder. Zo belandden de beige mocassins na een aantal jaren intensief gebruik in de vuilnisbak. Maar niet voor lang. Mijn vader kon er geen afstand van doen en had ze tot mijn moeders ongenoegen weer opgevist. Het moest niet gekker worden… Toch wel! Mijn broer had de oplossing. Ik denk dat het 1999 was. Zoals ieder jaar moest er ook dat jaar weer een cadeautje komen voor de trouwdag van mijn ouders. Ik vroeg mijn vader om mee te rijden. Hij startte de motor van zijn rode bolide en we gingen naar het dichtstbijzijnde tuincentrum. Eenmaal daar aangekomen, nodigde ik mijn vader uit om het cadeau mee uit te zoeken. Dat had hij willen doen… Alleen bij het openen van het portier ontdekte hij prompt dat hij was vergeten dat zijn ‘mocassins’ ooit door mijn broer waren bewerkt met zo’n zwarte permanente marker… Ook al is het niet ‘hun’ smaak, ik hoop dat ze hier de cognackleurige mocassins die ik laatst droeg met rust zullen laten…

Anneke

Foto's:


0