Croma beestjes

Een bijna vierjarige die een woord wil uitspreken wat er al zolang om ons heen is…. Yes croma beestjes it is. Mama? Ja Jesse, wanneer gaan de croma beestjes weer terug naar huis? Ze zijn nu al zolang op vakantie. Ik weet het niet Jesse, ze vinden het nog wel fijn hier. En jij Jesse? Ik niet meer zo mama, we moeten ze gek wachten in de rij. In gedachten voel en ervaar ik dat hij er wel zo klaar mee is. Als bijna vier-jarige, die vol in het leven staat en alles eruit wil halen wat erin zit. Lijkt het wel alsof wij mensen balanceren op een randje, leven en overleven. En in feite is dat natuurlijk ook zo.
Zo’n kleine man kan je aardig aan het denken zetten. Hoe kan ik me vrij voelen met alle regels, hoe kan ik genieten, met alle regels, hoe leef ik met alle regels. Er gaan een paar uur overeen, ik ben even buiten aan het genieten van de zon. En dan voel ik zo diep van binnen dat die vrijheid nog steeds in ons zit, ondanks alle regels en beperkingen. Iedere dag, maken we een keuze, dansen we door de dag of proberen we net niet te botsen?
Ik ga voor dansen, gezellig met mijn kinderen of alleen op Snollebollekes en jij? Dankjewel Jesse, kleine held en spiegel en meneer Snollebollekes dankjewel dat jouw muziek ons heerlijk laat dansen door de dag
Naar links tuut tuut, naar rechts tuut tuut….

Hannelore

Foto's:


0