14 januari 2021

Carnaval vruuger: Nostalgie juist nu het niet doorgaat

GEMERT – Het zit veel zuiderlingen in de genen. Vastenaovond, carnaval vieren, optocht, boerenbruiloft, het hoort bij dat lange weekend in het vroege voorjaar. Maar nu even niet. Samen met Bert Mickers, die – dat wordt alom erkend – verstand van carnaval heeft, kijkt het Gemerts Nieuwsblad terug én vooruit.

Door Simon van Wetten

Bert is ooit Prins Carnaval geweest, was bedenker of betrokken bij het Vuilharmonisch Orkest, de wereldrecordpoging polonaise in 2011 op het Ridderplein, d’n Heilige Losbol en de Vrije Heerlijke Geit, liep tientallen keren mee in de carnavalsoptocht, was voorzitter van de Drumknaauwers en had vaak een aandeel in de Gemertse Avonden. Bert, wat is je vroegste herinnering aan het feest der feesten? Bert peinst en lacht: “Ik was een jaar of tien, elf, toen deed ik al aan de optocht mee. Maar eerder al was ons huis op de Berglaren uitvalsbasis voor allerlei carnavaleske zaken. Ik ben immers zoon van een welhaast legendarisch carnavalsvierder.”
Tja, iedereen die al wat levensjaren op het conto heeft staan, herinnert zich Toon Mickers. Toon de Mikker, zoals ie werd genoemd, had een enorm talent voor feestvieren. Bert denkt met plezier terug aan 1992: “Toen was ik prins der Drumknaauwers en ons pap liep voor d’n optocht uit met een groot bord: IK HEB DE PRINS GEMAAKT.”
De Drumknaauwers zijn in 1961 opgericht, maar is als vereniging feitelijk ouder. Ze hadden al eerder een Raad van Elf en een prins, maar nog zonder statuten en een huishoudelijk reglement. Bert: “Zo’n prins, daar keek ik als menneke enorm tegenop. Dat was een echte Hoogheid.”
In 1987 ging Bert meedoen aan de Gemertse Avonden , en al spoedig werd het Vuilharmonisch Orkest opgericht. “We waren met z’n zessen, een beetje schuin, een beetje scheef, maar we waren – ik zeg het in alle bescheidenheid – wel vaak de klapper van de avond. En niks playbacken. Alles live!”
De recordpoging polonaise in 2011 had als doel met minstens 1111 mensen op de elfde van de elfde, aanvang 11.11 u., in mooie, lange lussen over het Ridderplein te laten zwieren. Een uniek evenement op een unieke datum. Bert daarover: “Ik vind sowieso dat de nieuwe prins elk jaar op dat tijdstip bekend gemaakt moet worden. Dat doen we nu met d’n Heilige Losbol ook.”
Bij elke anekdote van Bert wordt gelijker tijd duidelijk: dit jaar niet. Het zal de doorgewinterde carnavalsvierders zwaar vallen. Bert ook. “Bijvoorbeeld de sleuteloverdracht, daar kan ik zo van genieten. Ik ga dan boven in de Eendracht zitten en kijk op een afstandje met plezier naar dat gemoedelijk en toch heel feestelijk gebeuren. In Gemert is carnaval ook een echt verbroederingsfeest. En nu valt dat stil. Ja, het zal die vijf dagen oorverdovend stil zijn. Zo zullen veel mensen het ervaren. Want vergis je niet, er zijn zoveel mensen gemoeid met carnaval, niet alleen in het vieren, maar ook in de voorbereiding, het creatieve proces, het maken van de carnavalswagens in de loods, en vergeet degenen niet die het op die dagen allemaal mogelijk maken.”
Inderdaad, dat slaan we allemaal noodgedwongen een jaar over. Aan die vijf dagen stilte valt niet veel te veranderen. Daar is Bert het maar gedeeltelijk mee eens. “Ik zie nog wel wat mogelijkheden voor dit jaar. Ik zou zeggen, hang de vlaggen uit, of laat in je voortuintje of voor het raam iets van carnaval zien. Dan krijgt een gezonde dorpswandeling toch nog een feestelijk cachet!”
Bij de foto: Carnaval ca. 1955-1956. Carnavalsviering vóór de oprichting van Carnavalsvereniging “de Drumknaauwers” in 1961. De “Raad van Elf” van café-zaal “De Gouden Leeuw”.

Foto's:


0