In Memoriam: Jo Matagora-van der Putten

GEMERT – Mevrouw Jo Matagora-van der Putten is afgelopen donderdag 21 januari in Zorgcentrum Ruijschenbergh in de gezegende leeftijd van 90 jaar overleden. Met haar heengaan verliest de Indische gemeenschap het laatste contact met de generatie die de Indische cultuur naar Gemert heeft gebracht. Volgende maand precies zeventig jaar geleden.

Door Rob de Haas

Het verhaal van Jo Matagorais het verhaal van alle Indische Gemertenarenen dat zijn er heel wat als we de volgende generaties nog daartoe mogen rekenen.
Na de verschrikkingen van de Japanse bezetting van Nederlands-Indië volgde een bloedige revolutie waarbij Indonesië zijn onafhankelijkheid won en Nederland zijn kolonie verloor. Helaas geen vreedzame overgang. De Indische Nederlanders werden gedwongen om hun geboorteland te ontvluchten. Onder hen Jo Matagora en haar man Louis (in Gemert beter bekend als Matje) met twee kinderen, twee broers en twee zussen. Zij kwamen terecht op de Berglaren en zij waren niet de enigen. Gemert bood in 1951-1952 in samenwerking met defensie aan maar liefst 120 Indische gezinnen van veelal KNIL-militairen een huis en daarmee een nieuw leven aan. In de jaren daarna volgden nog talrijke repatriantengezinnen. De wijken Molenakker en Berglaren zijn hiervoor speciaal aangelegd en ingericht. Deze bijzondere opvang van zoveel Indischen trok landelijk de aandacht. Jo Matagora schonk in Gemert aan nog vier kinderen het leven. Dat gebeurde in veel Indische gezinnen, omdat de meeste ouders nog tamelijk jong waren. De bevolkingsgroei was in die tijd dan ook spectaculair.

In de jaren zestig floreerde de Indische vereniging BINGO (Band Indië Nederland Gemert en Omstreken), waarvan ook veel Gemertenarenlid waren. Louis en Jo Matagoraspeelden hierin een vooraanstaande rol. Jo regelde de kaartverkoop en maakte als lid van het kookteam lekkernijen voor de befaamde dansavonden. Louis, overleden in 1996, verleende hand-en-spandiensten. Hij was trouwens ook een belangrijke steunpilaar van de Gemertsevolleybalvereniging. In april vorig jaar vierde Jo Matagorahaar negentigste verjaardag. Noodgedwongen door de coronamaatregelen op bescheiden wijze. Terecht is daar door de plaatselijke pers aandacht aan besteed. Als laatste van de eerste generatie markeert haar overlijden een opmerkelijke periode in de Gemertsegeschiedenis: de komst van ons Indischennaar Gemert. Wij wensen de familie veel sterkte bij dit grote verlies.

Als eerbewijs aan mevrouw Matagora kunt u een bloemetje leggen op het Indisch monument in de Pater van den Elsenstraat of na donderdagmiddag drie uur op haar graf bij de Gerarduskerk. U kunt donderdagmiddag om half twee ook aansluiten bij de erehaag bij de Gerarduskerk.

 

Foto's:


i