Januari

Ergens medio 2016 zeiden ze tegen mij: “Frens, we denken dat jij van alles meemaakt.” Ondertussen ben ik 165 columns verder die ik met gemak schreef. Alleen deze keer lag ik een nacht wakker, waar moet ik in godsnaam over schrijven? Kerst, oud en nieuw slopen voorbij en de dagen glippen me nu door de vingers. Een bedrijf wat nu alweer enkele weken dicht is en het vooruitzicht is somber voor de komende weken. Ik probeer mijn normale dagritme erin te houden, want voor ik het weet ben ik een nachtdier geworden. Ik heb nagels waar ik minimaal 8 sneltesten mee kan doen, zo lang zijn ze geworden. Mijn haar is sinds mijn 10e niet meer zo lang geweest en om dat een beetje fatsoenlijk te hebben, ben ik 2 uur van de straat. Gelukkig kan ik zelf best goed prutsen aan mezelf om er niet als een holbewoner uit te zien. En nee, ik klaag niet. Ik geniet van de rondjes die ik wandel en de cadeautjes van de natuur. Zaterdagochtend die mist en de bevroren rijp over de velden, prachtig. Een wandeltjemet mijn lief vriendinnetje die ik in februari voor de laatste keer zag. Heerlijk bij de haard een filmpje kijken of een middag vertoeven in de keuken. Op pad voor gesprekken met ondernemers voor BMR bode in gesprek met. Juist nu een uitgesproken moment voor ondernemers om te doen, omdat velen nu echt voor de krant gaan zitten.

En ik heb toch nog een nieuwtje wat ik met jullie wil delen. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken om toch maar eens al mijn columns te gaan bundelen. Met een stuk of wat extra versies die nog niet gepubliceerd zijn geweest. Ik weet al ruim een jaar hoe het eruit moet komen zien en heb er bijpassende foto’s bij gezocht. Super leuk om te gaan zitten voor verhalen die ik bewust nooit in een column heb gebruikt. Toen ik terug ging zoeken zag ik ook hoe ik gegroeid ben in mijn schrijfseltjes. Daar ben ik de komende tijd wel even zoet mee. En voor nu?
Carpe Diem.

Blijf goed op jezelf en je naasten passen!

Francis