Nieuwe kans op een topjaar voor Rianne Haegens

ELSENDORP – 2020 had hét jaar moeten worden voor Rianne Haegens. De kroon op twaalf jaar samen aan een groter doel werken met het Bavaria 0.0 Eventing Team. Ruiter Tim Lips en Rianne’s toppaard Bayro als gouden Eventing-combinatie op de Spelen. Die Olympische droom veranderde afgelopen jaar in een nachtmerrie. De 42-jarige Elsendorpse kwam voor een zware wedstrijd te staan. Ze hoopt dat 2021 wel een topjaar wordt.

Door Marcel Bosmans

“Op 8 maart werd ik ziek”, blikt ze terug. “Ik was een van de eersten in Gemert-Bakel waarbij het coronavirus werd vastgesteld. Het ging toen erg slecht met me, maar ik wilde eigenlijk niet naar het ziekenhuis. Want dat zou het einde van mijn Olympische droom kunnen betekenen. Tokio 2020 halen bleef voor mij het doel. In de periode dat ik zo verzwakt was en in quarantaine zat hield ik hoop. Maar die werd eind maart de grond in geboord toen Bayro onverwachts overleed.” Een zware koliekaanval werd de 14-jarige schimmel fataal. “Ineens was hij er niet meer. Ik kon geen afscheid van hem nemen, omdat ik het huis niet uit kon. Toen wist ik het even niet meer.”

Stapje voor stapje

Ze viel in het een zwart gat, maar zocht en vond de weg naar boven: Zo goed mogelijk herstellen van COVID-19 werd haar nieuwe doel. “Het begint pas als het virus vertrokken is. Dan zie je het pas hoeveel schade het heeft aangericht. Lichamelijk en geestelijk ben ik in korte tijd van plus tien naar min tien gegaan. Corona was weg, maar als ik met de trap naar boven wilde moest ik onderweg drie keer gaan zitten om op adem te komen. Terwijl ik voor corona topfit en niet uit de boksring weg te slaan was. Revalideren moest -letterlijk en figuurlijk- stapje voor stapje. Dat is lastig voor iemand die gewend is om met zeven mijlslaarzendoor het leven te gaan. Er was ook geen vergelijkingsmateriaal of beproefde behandelmethode, omdat nog niemand er ervaring mee had. Ik was zelf het proefkonijn. Gelukkig hoefde ik het wiel niet alleen uit te vinden. Huisarts Joep Gondrie, psychotherapeut Esther de Kemp, profbokser Max van der Pas en mijn persoonlijk begeleider Wiljan Jansen helpen me om weer fit te worden. Daar ben ik hen heel dankbaar voor. Ik ben er nog niet, maar sinds een paar maanden merk ik wel dat er vooruitgang in zit. Het kan alleen maar beter worden.”

Opgeven geen optie

De knop moest om, om weer vooruit te kunnen kijken. “Als sporter leer je om te gaan met winst en verlies. Je bouwt mentale hardheid op. Daar heb ik nu profijt van. Opgeven is gewoon geen optie. Ik heb een gezin, met twee prachtige kinderen en een man die me in alles steunt, dat op me rekent. Van Tim, zijn team en de directie van Bavaria krijg ik het vertrouwen en Top Oss geeft ook ‘deze’ Rianne een kans. Mensen die zo in je geloven wil je niet teleurstellen.”

Top Oss

Haar focus ligt weer bij de sport. “Ik had al besloten om na Tokio 2020 te stoppen met het Olympisch team. Dat wordt nu 2021. Voor mij stond wel vast dat ik binnen de sport actief wilde blijven. Eerder dan verwacht heb ik daar bij Top Oss de kans voor gekregen. Via het netwerk van Max en Wiljan ben ik bij deze betaald voetbal organisatie terecht gekomen. In mijn nieuwe functie ondersteun ik het managementteam van de club op het gebied van media, pr en communicatie. Ik ben onder andere het aanspreekpunt voor de pers rond thuisduels en verzorg samen met een aantal stagiaires de content voor onze eigen mediakanalen. Na Tokio komt daar een stukje sponsoring bij. Ik krijg de ruimte en tijd om mijn Olympische droom waar te maken en me verder te ontwikkelen bij Top Oss.”

Samen winnen

Dat voetbal en paardensport twee totaal verschillende werelden zijn, schrikt Rianne niet af. “Paarden vragen 24/7 aandacht en verzorging. Ook spelers hebben aandacht en verzorging nodig, maar zijn daar ook deels zelf verantwoordelijk voor.
De sfeer en de beleving is totaal anders. Paardensport ademt buitenleven en is geworteld op het platteland. Het publiek is rustiger dan bij voetbalwedstrijden, waar de emoties op de tribunes soms hoog kunnen oplopen. De meeste stadions in het betaald voetbal staan in de stad, maar de fans komen uit alle windstreken. Het is een echte volkssport, waarbij supporters zich eerst en vooral identificeren met de club zelf. Wat beide bindt en wat mij zo aanspreekt in sport is de wil om samen te winnen. Dat is mijn drug. Ik ben competitief en ga voor het hoogst haalbare. Kantinevoetbal moet er zijn, maar is niets voor mij. Ik voel me thuis in een topsportomgeving waar een familiaire sfeer gekoppeld is aan een gemeenschappelijke prestatiedrang. Als iedereen hetzelfde doel voor ogen heeft en bereid is om voor elkaar door het vuur te gaan, dan ben ik een echte teamspeler.Top Oss past in dat profiel. Het is familieclub die voelt als een warm bad en de gezonde ambitie heeft om hogerop te komen. Binnen de organisatie is er een brede bereidheid om daar samen de schouders onder te zetten. Daar wil ik graag een bijdrage aan leveren.”

Foto: Rianne Haegens bij Top Oss.

Foto's:


N