Ginne polonaise

Carnaval zoals we die kennen zit er dit jaar niet in. Helaas! Niet dat ik nou vier dagen in de kroeg te vinden ben, helemaal niet zelfs, maar zoals jullie misschien wel weten doe ik met een aantal dames al jaren met veel plezier mee met de optocht.

Na de kerst komt onze carnavals-app weer tot leven: “Zullen we weer een keertje bij elkaar komen?” De eerste 3 ‘vergaderingen’ moeten we bij-kletsen en het afgelopen jaar ‘evalueren’. Soms ontstaat er een idee en er sneuvelen er ook weer diverse. Als ik dan enthousiast thuiskom vraagt mijn wederhelft: “En? Hedde iets? Zal nog wel honderd keer veranderen.” Ach een goed idee heeft tijd nodig.

De speurtocht naar de juiste stof, pruiken en het maken vind ik eigenlijk nog leuker dan de optocht. Heel de familie wordt ingeschakeld met het maken van attributen en of bedenken van een pakkende spreuk.
De dag van de optocht hebben we de traditie om eerst samen te eten, meestal schuift de hele familie mee aan, inclusief opa’s en oma’s en moet in allerhaast nog de act worden bedacht of gefinetuned. Vaak hebben we een veel te ambitieus plan om ons te schminken en ziet het er op een gerimpeld gezicht iets minder spectaculair uit dan we voor ogen hadden, hahaha.

Dan richting de Hendriksstraat om op te stellen, ondertussen buurten met iedereen en kijken wat iedereen weer bedacht heeft en natuurlijk stiekem onze kansen inschatten.

Het maakt mij echt en ik denk ons allemaal geen bal uit welke prijs we hebben, het plezier vooraf en de reacties van het publiek tijdens de optocht is de beste prijs die je kunt krijgen.
Onze carnavals-app blijft verdacht stil dit jaar maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en er komen wat ideeën voorbij om toch mee te doen met een gevelversiering.
Geen kletsavonden, geen schoolcarnaval en ginnepolonaise. Alhoewel misschien kunnen mijn teckelvriendin en ik wel een dansje wagen tijdens de live streamop carnavalszaterdagavond met de Vrienden van Bakel live.
Alaaf.

Yvonne