25 juni 2021

In de Biechtstoel: Lieke Kruijssen

DE RIPS – Het is niet het grootste dorp van Gemert-Bakel, maar De Rips heeft niettemin een heuse Viersprong. Het is de woonplek van Lieke Kruijssen, niet alleen als het gaat om horeca-activiteiten, maar zeker ook op creatief gebied. Dit wordt een kunstzinnige biecht.

Geloof je?

Jazeker, ik geloof dat er een pad is voor iedereen. Bij mij leidt dat pad via, door of langs – wat is het goeie woord? – de creativiteit. Bezig zijn op het doek is voor mij een belangrijke uitlaatklep. En verder is er meer dan alleen hetgeen we hier op aarde kennen en weten, daar ben ik van overtuigd. Kijk, naar de kerk gaan, dat is steeds meer iets van vroeger. Het nu, dat is voor mij het verzorgen van het gezin en het bedrijf.

Wat is je grootste deugd?

De liefde voor kunst en het scheppend vermogen. Dat is bij mij vroeg ontstaan, in mijn jongste jaren. Elk moment dat ik er vrij voor kan maken en aan schilderen kan besteden, is een mooi moment.

Wat is je grootste zonde?

Dat zouden jullie graag weten, maar dat blijft voor mij een weet en voor jullie een vraag. En als je nooit zondigt of fouten maakt, kun je naar mijn mening niets leren. Mocht dit een onbevredigend antwoord zijn, grijp ik terug naar “Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen.”

Wat koester je het meest?

Mijn gezin is voor mij het allerbelangrijkste, en verder vind ik het heel belangrijk om mensen die niet gewaardeerd worden, hoe kundig ze ook zijn, als het even kan bij ons te betrekken. Het gaat dan met name over creatieve bezigheden en over ons team in de Viersprong.

Wat stuit je het meest tegen de borst?

Dat de samenleving teveel leeft in de ik-vorm en niet in de wij-vorm. Het stuit me dus tegen de borst wanneer mensen niet gezien worden, genegeerd worden, en dat iemand na vele goede en misschien soms wat minder goede dingen blijft buitengesloten. Iedereen verdient een (nieuwe) kans.

Waar kun je heimelijk van genieten?

Kunst, bijvoorbeeld de biënnale in Venetië waar in 2007 ben geweest, en die nu ook weer draait. Het is mijn grootste droom om daar weer naar toe te kunnen. Natuurlijk geniet ik ook van het schilderen en het alles even vergeten, want dat doe je als je daarmee bezig bent. De wereld staat op zo’n moment even stil en alleen dat doek, de verf en de penselen doen er dan toe.

Van wie kun je nog wat leren?

Van Toon Grassens. En dan met name hoe hij zijn geweldige kunst ideeën gedetailleerd en naturalistisch tot stand heeft kunnen brengen. Toon wil hier tijdens een fietstocht nog wel eens neerstrijken, en dan is het fijn om naar de verhalen over zijn creaties te luisteren.

Achter welke deur in Gemert-Bakel zou je wel eens een kijkje willen nemen?

Nou, ik laat me graag uitnodigen door degenen die iets interessants te bieden hebben.

Met wie zou je wel eens een weesgegroetje willen bidden?

Met mijn vader die vorig jaar, op 20 maart, is overleden.

Heb je verder nog iets op te biechten?

Zoveel, als je het boek van Jip en Janneke leest is er een verhaaltje dat je iedere dag iets stouts moet doen, en iets goeds. Als je dat met dezelfde knipoog doet die zit verscholen in al die verhalen, dan komt het over het algemeen wel goed. En het goede is mijn expositie die momenteel in het gemeentehuis aan het Ridderplein te zien is, tot 30 augustus aanstaande. Het gedeelte in de centrale hal kan iedereen bekijken, er hangen ook werken in de spreekkamers en in de B&W-kamer.

Foto's:


0