Nostalgische kermis geeft goed gevoel

GEMERT – Geen tegen elkaar knallende discomuziek. Geen knoertharde sirenes die de volgende ronde aankondigen. Het Boerenbondsmuseum straalt de sereniteit van de vooroorlogse dorpskermis uit. Gemoedelijkheid, ontspanning en gezelligheid zijn in ruime mate rond de attracties aanwezig.

Door Simon van Wetten

Het ontvangstcomité dat automobilisten en fietsers naar hun plaats wijst, bestaat uit Toon van Berlo, Gerrit Swinkels en Jan van de Berg. Zij verklaren op zondag, de tweede dag van de kermis, dat het al twee dagen behoorlijk druk is geweest. “Maar ook weer niet té druk.”
Eenmaal binnen passeer ik allereerst het kraampje waar je aan touwtjes kunt trekken. Wie wil dat nu niet, aan de touwtjes trekken? Altijd prijs! Terwijl orgelmuziek in de verte de standplaats van de mallemolen verraadt, wandel ik langs Holle Bolle Gijs die met open mond wacht op de ballen die in zijn richting worden gegooid. Daarnaast is de muizenmep, gelukkig geheel diervriendelijk, en dáár weer naast kun je stapels blikken omver gooien. In een mooie, oude drenkbak voor de koeien drijven nu houten eendjes. Als de kinderen er 3, 4 of 5 aan de haak hebben geslagen, mogen ze die inwisselen voor een plastic versie; een badeendje. Veldwachter Bert van der Niet buit zijn toneelervaring bij ’t Gat ten volle uit door de vriendelijke, edoch vastberaden veldwachter uit te hangen, die gesteund door een bonnenboekje en een boevenwagen genoeg autoriteit uitstraalt om het kermisvolk totaal onder controle te hebben. Dat de buitenwereld pas achter de heg begint, blijkt wel uit het feit dat aan hem meermalen en vrijwillig wordt verzocht een proces-verbaal uit te schrijven of in de boevenwagen te mogen plaatsnemen.

Riek Hurkmans, ooit de eerste beheerder van het museum, zit bij een enorme grabbelton vol zaagsel. Op mijn vraag of ze daartoe de hele week gezaagd heeft, antwoordt ze: “Ge moet zeker een stukske skreeve.” Sam, twee jaar, grabbelt een kleppertje, zijn zusje Nouk van vier wikkelt uit de opgedolven krant een behendigheidspelletje. En Riek heeft goeie zin. “Dat heb ik altijd als ‘t hier goewd ge.” Ria Peters, als sinds jaar en dag de opvolgster van Riek, bevestigt dat het goed gaat. “De mensen zijn blij dat ze ergens naartoe kunnen, en wij zijn blij dat die mensen voor ons hebben gekozen. Dus iedereen is content. Is dat iets, als woord, content?” Ja Ria, kei skon. Want het klopt.
Vijfendertig vrijwilligers, in wisseldienst, dus sowieso minstens zeventig in totaal, ondersteunen de activiteiten en attracties. Overdag vooral voor de kleintjes, na het eten voor de iets groteren. Ad Verbakel staat bij het ijskarretje. “Het valt me op dat de kinderen zo vriendelijk en beleefd zijn.” Ook al vooroorlogs? Nee hoor, dat is veel te cynisch.
Ryan Willems is de kop van Jut, in de zin van dat hij het slaan met de hamer begeleidt. Het is best een grote, zware hamer en er zijn kindjes bij die ‘m ter hand nemen en nauwelijks groter zijn. Ryan stemt wel de hoogte van de bel af op de lengte van degene die gaat slaan. Om de hoek staat het Rad van Avontuur.
De klompenmakerij is veranderd in een oliebollenkraam en bij de smederij kun je onder toezicht van Harrie Verkampen drie keer schieten met een buks, waarbij de kleine kinderen een steun voor de loop mogen gebruiken. Nee, Harrie is nog niet geraakt.

Er is ook een afdeling ‘Kermis rond 1950’, met de eerste grijpers, en zo’n glazen kast waar je een muntje in kunt mikken in de hoop dat de bulldozer in de kast vervolgens méér muntjes terugschuift dan die ene geïnvesteerde. Aan de andere zijde van het museum doen de zweefmolen en de schommelschuitjes hun vrolijk werk. Ook een rit met de ponywagen is mogelijk. Bij de fietsenstalling ontmoet ik wederom het jonge ouderpaar en hun twee kindjes die ik al trof bij aankomst. De vader zegt: “Voor kinderen in de leeftijd als die van ons, is dit eigenlijk leuker dan de echte kermis.” Ik ben het volledig met hem eens. Wel ben ik van mening dat het aloude Luxortheater op het BB-terrein een revival moet beleven. Maar dit is uiteraard geheel terzijde…

Foto's:


0