Cor Vogels vijftig jaar in dienst

HANDEL – Als veertienjarig jochie begonnen in de productie, kan Cor Vogels meer dan een half mensenleven later met trots wijzen op een gouden jubileum. Hoeveel werkdagen zitten er in vijftig jaar? Als u dat even uitrekent, ga ik vast verder met het verhaal.

Door Simon van Wetten

Al die werkdagen vonden dus plaats bij hetzelfde bedrijf, en toch ook weer niet. De aard en locatie van de werkzaamheden bleef veelal gelijk, maar de eigenaar en naam van de onderneming is vaak veranderd. Cor daarover: “Nu heet het bij ons ‘Hessing Supervers’, en het gaat over de verwerking of het maken van groenten, vers fruit, maaltijdsalades en dergelijke. Toen ik er als menneke begon, heette het ‘Dekker & Zn.’, in Uden. Dat is drieënveertig jaar geleden en ik was het grootste deel van die lange tijd voorwerker in de snijafdeling.” Daarna volgden de wisselingen der wacht, en wel in een razend tempo. “Eerst werden we ‘Dekker Frissland’, een poosje later ‘Heuschen-Schrouff Oriental Foods, dat al snel weer werd overgenomen door de firma ‘Van der Staaij’. Och, we merkten nauwelijks het verschil. Maar toen het negentien jaar geleden Hessing Supervers werd, moeten we ineens van Uden naar de Korendijk in Helmond. Nou, daar ben je al een eindje onderweg naar Asten. Ik was zó gehecht aan Uden, dat was dus wel even een stap. Kijk, we zijn allemaal Brabanders, maar je hebt binnen de regio natuurlijk wel bepaalde voorkeuren, zeker in verband met de reisafstand. Van Handel naar Uden en in de namiddag terug deed ik altijd op de fiets. Dat ging nu niet meer, zeker niet als je bedenkt dat ik altijd om zeven uur ’s morgens begin.” Bleef je daar op de Korendijk werken in de snijafdeling? “Nee, na verloop van tijd ben ik heftruckchauffeur geworden. Dat kwam, ik heb helemaal niks met computers, en op die afdeling ging de computer een steeds grotere rol spelen. Achteraf weet ik: die overstap had ik eerder moeten maken. Ik ben nu buiten, heb meer vrijheid, kan zelf bepalen wat de volgende klus is.” En ’s winters, is het dan niet koud op zo’n blok ijzer met wielen? “Nee hoor, dan is het een gesloten heftruck, met een kacheltje en een radiootje. Heel gezellig!” Heb je nooit gedacht, ik ga een keer bij een andere baas werken? “Zeker niet, ook al omdat bij al die genoemde wisselingen er mensen uit moesten en je dus blij was dat je aan het werk kon blijven. Wel ben ik nu een beetje aan het afbouwen, ik werk nog 27 uur per week. Want let wel, ik moet nog drie jaar.” Zou je, Cor, met de wetenschap van nu, als veertienjarige andere keuzes hebben gemaakt? “Er is geen vergelijking, dus dat weet je niet.”

De Korendijk is nog niet het laatste adres waar Cor zal werken. Het bedrijf gaat over een tijdje verhuizen naar Venlo. “De naam wordt dan ‘Fabriek van de Toekomst’, dat klopt voor mij dus aardig. Toen ik in 1971 begon, had ik dertig collega’s, in Helmond zijn dat er ruim vijfhonderd, in Venlo worden ’t er waarschijnlijk twaalfhonderdvijftig.” Cor is 64 en heeft nog drie jaar te gaan. Hij zal die laatste periode dus via de A67 naar zijn werk moeten.

Cor Vogels.

Foto's:


0