Honderdvijftien gouden paren in Gemert-Bakel

GEMERT-BAKEL – De lichting 5 oktober 1969 tot 5 oktober 1971. U denkt wellicht aan de militaire dienst, maar het gaat in dit geval om iets dat langer duurt en ook meer training en uithoudingsvermogen vereist, namelijk vijftig jaar getrouwd zijn! De echtparen die dit heuglijk feit de afgelopen twee jaar mochten beleven, werden dinsdag 5 oktober op uitnodiging van de gemeente in de Eendracht in het zonnetje gezet.

Door Simon van Wetten

Honderdvijftien stellen maakten hun opwachting. In een Efteling-achtige sliert passeerden zij voetje voor voetje de ingang, want niet alleen het laten zien van het coronatoegangsbewijs zorgde voor oponthoud, ook waren er twee keer zoveel echtparen als de vorige vijf afleveringen, dit vanwege de corona-inhaalslag. Het gaf uw verslaggever de kans hier en daar te informeren naar het geheim van het lange huwelijk. Welnu, het blijkt meer dan een combinatie van geluk – ook in de vorm van gezondheid – en standvastigheid. Twee bruidegoms gaven het advies het huwelijk te zien als een tuin. “Immers, onderhoud je d’n hof niet, dan raakt ie overwoekerd.” “Besproeien, dat hoort er ook bij. En dat betekent naar elkaar luisteren, toe kunnen geven dat je fout bent én elkaar de waarheid kunnen zeggen.”

Tijdens mijn vragenrondje kwam ook naar voren dat er destijds een belastingtechnische reden was om de trouwzaal te betreden. “Het gaf een belastingvoordeel als je trouwde, dus dat deden we, voor de wet wel te verstaan. De kerkelijke inzegening kwam dan later wel…” En inderdaad, het blijkt dat ten gemeentehuize december dé trouwmaand was, op de valreep voordat die belastingregeling afliep. “Nou ja, je had als getrouwd stel ook meer kans op een woning. De woningnood was toen net zo erg als nu.”

Toen de groep eenmaal naar de grote zaal was gedirigeerd, nam fotograaf Jeroen Kuppens de regie en de touwtjes in handen. Hij coachte, regisseerde en gaf vanuit een hoge positie aanwijzingen, zodat alle 115 echtparen goed zichtbaar op de groepsfoto vereeuwigd konden worden. Dat vereiste instructies als “de voorste rij moet de benen toch echt intrekken” en opmerkingen als “’t zou jammer zijn als we dadelijk met een oneven aantal mensen op de foto staan”.

Burgemeester Michiel van Veen legde in zijn toespraak uit waarom nu voor de zesde keer is gekozen voor deze vorm van stilstaan bij het gouden huwelijk. “Ik zou bij ouderwets huisbezoek veel te veel taart eten, want 2 à 3 keer per week is er wel een 50-jarige bruiloft in onze gemeente. Zo’n burgemeester uit vroegere tijden, met een dikke buik, dat wilt u toch niet?” Onze burgervader – geboren in de tijd dat zijn toehoorders trouwden – had van zijn schoonouders de relevante exemplaren van “Het aanzien van…” geleend, fotoboeken met alle belangrijke nieuwsfeiten per jaar, om zo de tijd te kunnen schetsen waarin al die trouwpartijen, nu vijftig jaar geleden, plaatsvonden. “In die dagen had je de Apollo-13 missie, die van ‘Houston, we have a problem’. Disney World startte in de V.S., de eerste editie van Pinkpop vond plaats, Heintje maakte furore in Amerika en kreeg er een blindedarmontsteking, Venus van Shocking Blue stond daar nummer één, en bij ons ‘Huilen is voor jou te laat’ van Corry en de Rekels, opgevolgd door ‘Manuela’ van Jacques Herb. En, niet te vergeten, het was de hippietijd. Maar als ik zo de zaal inkijk… Hoe dan ook, u bent in een bijzondere tijd getrouwd!”

Dat was het zeker. Ik kijk ook nog een keer de zaal in. Honderdvijftien keer 50 jaar; daar zit voor zeventien-en-een-halve eeuw aan huwelijkservaring. Om dat te onderstrepen ontvouwde zich een muzikale theatershow, waarbij de pauze ongetwijfeld massaal is gebruikt om nog eens na te praten over een halve eeuw huwelijk. Ik kijk nu al uit naar 2029.

De gouden paren (Foto: Jeroen Kuppens/ Kuppens Fotografie)

Foto's:


0