Zwemmen

Ik hoor op mijn werk twee moeders tegen elkaar praten over zwemles. De zwemles van je kinderen, belangrijk maar wat een onderneming.

Ik had het geluk dat de twee oudsten samen op zwemles konden, pech dat er een dreumes van twee jaar mee moest. Na schooltijd alles in de auto naar het zwembad, ik had me voorgenomen om het heel pedagogisch aan te pakken, ze alles zelf te laten doen maar na tien minuten in een bloedhete kleedkamer is er nog weinig van het pedagogische over. Schiet op! Niet de kleren op de grond! Hier blijven! Opschieten! Eerst gaan plassen! Hier blijven!!!!
In de kantine wachten tot ze klaar waren en dan begon het circus weer van voor af aan.

Gelukkig ging het met de derde iets soepeler en hoefde de oudste niet meer mee, maar het kleedhokje was nog steeds bloedheet en het ‘mopperen’ niet minder. Ik ben zelf ook niet zo’n zwemmer. Vooral het douchen en omkleden vind ik verschrikkelijk.

Ben je klaar met zwemmen ga je natuurlijk de chloorlucht van je afwassen. Voorzichtig lopend op je slippers naar de douches, met je natte handen en druppende haren in je tas tussen je kleren op zoek naar je shampoo, deze zit natuurlijk helemaal onder in je tas.

In de meeste zwembaden hebben ze van die douches die je met een drukknop moet aanzetten. De meeste mensen kunnen met hun elleboog de douche aanzetten, maar voor mij zit die natuurlijk te hoog. Ben je je haren aan het uitspoelen, houdt de douche ermee op en moet je met een schuimkop en brandende ogen van de zeep de knop weer zoeken. Wat een ellende. Je zo goed mogelijk proberen af te drogen en je in zo’n kriebelhokje omkleden, half afgedroogd je in je kleren wringen met je half-natte sokken in je schoenen. Mijn haren drogen onder de droger die er hangen is ook geen succes want die hangen natuurlijk ook te hoog.

Toch is zwemmen goed voor je spieren dus ik denk dat ik maar weer eens een poging ga wagen.

Yvonne

Foto's:


0