24 juni 2022

In de Biechtstoel: Mieke Vogels

GEMERT – Een vrouwelijke koster. Er liggen heel wat eeuwen achter ons waarin deze term op z’n minst de wenkbrauwen zou doen fronsen. Maar dit is 2022 en Mieke Vogels doet haar kosterswerk in de aloude Sint Jan met plezier en verve! De reistijd is kort; vanuit haar huis kijkt zij uit op de kerk, nog geen 70 meter verderop.

Geloof je?
Jazeker. Niet precies wat in de Bijbel staat, ik geloof vooral in oplossingen. Die kan ik niet altijd één, twee, drie aandragen, maar sámen naar oplossingen zoeken betekent vrijwel altijd dat je er uiteindelijk samen uitkomt.

Wat is je grootste deugd?
Zorgzaamheid. Ik wil dat iedereen het naar de zin heeft. Dat kan natuurlijk niet altijd, maar wel zoveel mogelijk. Nee, dat wil niet zeggen dat ik met alle winden meewaai, want ik ben tegelijkertijd ook recht door zee. Toch ben ik vooral van het harmoniemodel. En altijd opgewekt, dat helpt ook.

Wat is je grootste zonde?
Chocola! Kan ik niet vanaf blijven. En fluisteren, dat kan ik ook niet. Ik sta bekend om mijn harde stemgeluid.

Wat koester je het meest?
Uiteraard mijn gezin en mijn kleinkinderen. Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat onze drie zonen allemaal met recht Vaderdag kunnen vieren en ik kan af en toe lekker oppassen op de kleinkinderen. Dan gaan we samen een kaarsje opsteken in de kerk, want daar komen ze anders nooit.

Wat stuit je het meest tegen de borst?
We hebben laatst in de stiltekapel twee blikjes bier gevonden. Dat vind ik echt niet kunnen. Ook als ik lees of hoor over een inbraak vraag ik me telkens weer af waarom sommige mensen niet van andermans spullen af kunnen blijven.

Waar kun je heimelijk van genieten?
André Rieu op tv, en zéker als je ernaar toe gaat, in Maastricht. En ook die keer dat hij met z’n hele orkest, te krap bemeten hier in Time Out is geweest. Daar is onze liefde voor zijn muziek ontstaan. Verder herinner ik me nog de keer dat de regen tijdens het concert met bakken uit de lucht kwam. Jos, mijn man, vluchtte een naburig café op het Vrijthof in, want die beroemde Oranjewedstrijd was aan de gang waarin Van Persie met een snoekduik scoorde tegen Spanje. Het café had ook een overdekt terras met een scherm waarop het concert toch te volgen was. Allebei tevreden dus.

Van wie kun je nog wat leren?
Ik ging een keer naar de pastorie om iets vragen. Het was koffietijd. Jos van den Bosch vroeg toen: “Mieke, zou jij niet iets voor de kerk kunnen doen?” De toenmalige koster Jan van Rooij vulde aan: “Ja, je zou mij kunnen helpen.” Dat heb ik gedaan. Zo is het begonnen en vorig jaar heb ik het kosterschap overgenomen. Koster? Dan moet je zorgen dat alles klaar staat voor de mis, de verwarming op tijd aanzetten, wat betekent dat ik ook midden in de winter ‘s morgens rechtstreeks uit bed even oversteek. Verder de klokken laten luiden, de deuren van het slot doen als er een rondleiding is, uitvaarten, huwelijksmissen en dopen voorbereiden, begraafplaatsbeheer, van alles. Er zijn ook twee hulpkosters.

Achter welke deur in Gemert-Bakel zou je wel eens een kijkje willen nemen?
In ben in Boekel geboren. Mijn vader was in die tijd geneesheer op Padua. Hij werd toen ook huisarts in Handel, op aanraden van dokter Beukers. Als ik nu Handel binnenkom, dan heb ik het thuisgevoel. Op het kerkhof liggen mijn ouders en mijn heel jong gestorven broertje Kees. Dus geen kijkje achter een deur, maar met regelmaat terug naar mijn roots.

Met wie zou je wel eens een weesgegroetje willen bidden?
Met ons pap en mam. Aan hen vertellen hoe het er nu met de familie voorstaat en wat er sinds zij gestorven zijn is gebeurd. Bijbuurten dus.

Heb je verder nog iets op te biechten?
We hebben een groot gebrek aan vrijwilligers bij de Willibrordusparochie. Goed in computers? Hulpkoster? Helpen het kerkhof te onderhouden? Je bent welkom!

Foto's:


0

Geef een reactie op dit bericht...

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.