23 juni 2022

Na 45 jaar bij de Gemert-Bakelse politie draagt Ad Rijnen zijn functie over

BOEKEL/GEMERT – Ad Rijnen was de langstzittende agent van de Gemert-Bakelse politie. Totdat hij in maart na 45 jaar het blauw definitief achter zich liet. Met een pijnlijke knal: ‘Ik had me mijn afscheid anders voorgesteld.’

Door Siel Peijs

“Ik heb van één ding spijt”, zegt Ad Rijnen beslist. “Dat ik geen dagboek heb bijgehouden vind ik achteraf enorm zonde. Niet eens zozeer vanwege alles wat ik heb meegemaakt. Maar vooral om terug te kunnen lezen hoe het vak veranderd is. En hoe ik zelf daarin ben meegegroeid.”
Afgelopen maart nam Ad Rijnen na 45 jaar afscheid van de politie in Gemert-Bakel. Althans, het was de bedoeling dat hij afscheid zou nemen, zegt hij met een dun lachje. Een ongelukkige val van zijn fiets, notabene op weg naar huis na zo’n beetje zijn laatste avonddienst, betekende dat hij plotseling thuis zat. “Met een gebroken heup. Niet bepaald het einde van mijn carrière zoals ik dat voor ogen had. Ik wilde op verschillende plekken nog afscheid nemen en zou mijn opvolgster netjes inwerken. In plaats daarvan was ik noodgedwongen aan het revalideren.”
Het wrange is, vervolgt hij, dat het zijn eerste serieuze letsel is in al zijn 45 dienstjaren. Een periode waarin Rijnen zo’n beetje alle functies binnen de Gemert-Bakelse politie vervulde. “Behalve verkeerspolitie.” Hij deed recherchewerk, boog zich als betrokken specialist over zedenzaken en werkte als wijkagent. Regionaal was hij actief als familie-rechercheur. Als groepscommandant leidde hij de ME bij voorkomende gelegenheden.
Rijnen begon zijn carrière op straat. Na een jaar politieschool en een sollicitatie bij de Rijkspolitie toog de toen negentienjarige Rijnen vanuit Moergestel naar Gemert. Nog bleu en onervaren, maar wel op een plek die hem paste als een jas, vertelt hij: “Ik kwam van de boerderij en wilde graag in een dorp werken. Daar lag mijn hart. Gemert-Bakel heeft altijd als thuis gevoeld.”

Zijn allereerste zaak staat hem nog levendig voor ogen. “Een huwelijkscrisis”, lacht hij. “Het echtpaar had letterlijk slaande ruzie. Daar stond ik dan, als negentienjarig menneke. Gelukkig heb ik veel bijgeleerd.” Hij noemt als voorbeeld de geschiedenis van de relatief grote Indisch-Nederlandse gemeenschap in Gemert. “Ik ging me steeds meer realiseren onder welke omstandigheden en beloften deze mensen naar hier zijn gekomen”, vertelt hij. “Meer begrip voor die moeilijke situatie, van hen en van hun kinderen, heeft mij zeker geholpen in mijn werk.”

Want, vervolgt hij, het vak van politiebeambte draait voor een belangrijk deel om ervaring en sociale vaardigheden. “Dat is iets wat je moet leren. Het effect van je eigen gedrag op een bepaalde situatie bijvoorbeeld. Inmiddels ben ik niet meer bang voor een burenruzie of een relatiecrisis.”
De laatste vijftien jaren zette Rijnen zijn ervaring in als wijkagent. In Gemert, en in Bakel, Milheeze en De Rips. Een functie die misschien nog het beste aansloot bij de gedachte waarmee hij zich ooit aanmeldde voor de politieopleiding. “Ik zocht het avontuur. En ik wilde een rol spelen die er toe doet. Op beperkte schaal weliswaar, maar toch. Als politieagent kun je veel voor mensen betekenen. Dat zag ik als jonge jongen al zo.” In dat opzicht zag Rijnen het vak ook veranderen. “Ten goede”, benadrukt hij. “Vroeger bepaalde je als politie bij wijze van spreken wat er moest gebeuren. Nu pakken we de zaken nadrukkelijk samen met anderen op. Met school, de huisartsen, gezinszorg, maatschappelijk werkers of de gemeente. Die verbreding is heel waardevol.” Daarbij wijst Rijnen met name ook op de dorpsondersteuners: “Die hebben een ondergewaardeerde rol. Ze zijn écht een verbindende schakel tussen allerlei partijen.”
Wat dat betreft voelt zijn plotse afscheid extra ongelukkig, besluit hij: “Ik heb heel veel warme contacten opgedaan. Teveel om overal nog langs te gaan. Dat contact met zoveel verschillende mensen, dat zal ik dadelijk wel gaan missen.”

Foto's:


0

Geef een reactie op dit bericht...

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.