05 augustus 2022

Namen… (what’s in a name?)

Afgelopen weken beschreef ik ’t verhaal van mijn geboorte. Mijn ouders kregen 6 kinderen: 3 gedurende de oorlog en 3 tijdens de wederopbouw. Hoe ’t ging met de naamgeving: Heel veel fantasie was daarbij niet nodig, want in die dagen bestond daar in onze streek, het katholieke zuiden, een gewoonte voor (zo niet ‘n ongeschreven wet). De eerste zoon werd vernoemd naar vader’s vader, de eerste dochter naar moeder’s moeder. Dan volgden nog 2 namen van de peetouders. In de praktijk was de naamgeving dus vrijwel voorspelbaar.
Peetoom en peettante werden veelal als volgt gekozen: één uit de familie van de vader en de ander uit de familie van de moeder. De peetouders hadden de taak om namens de kerk toe te zien dat de ouders het kind goed katholiek op zouden voeden. In de praktijk waren het de oom en tante die op je communiefeest kwamen en waar je dan ’n cadeautje van kreeg.
Verjaardagen werden toen nog niet zo uitbundig gevierd. Ik was derde kind, tweede dochter. Het oudere zusje was ernstig gehandicapt en heeft maar enkele dagen geleefd. Ze heette naar moeder’s moeder = Margaretha. Omdat ze niet meer leefde, kreeg ik, als de volgende dochter, wéér de naam Margaretha. Als de grootouders ‘op’ waren, had je grote kans dat je de naam van je peetoom/tante kreeg. In die dagen hadden we dus meestal drie doopnamen en werd van de eerste naam ’n roepnaam geformeerd.
Langzaam maar zeker zag je de naamgeving veranderen: geen verplichtingen en gewoontes meer! Hetzelfde gebeurde eigenlijk met de achternaam: die stond vast; je kreeg de achternaam van je vader. En in geval van trouwen nam de vrouw automatisch de achternaam van de man aan.
Dit alles overdenkend; wat kan er veel veranderen in een mensenleven! Men kiest nu een roepnaam die men mooi vindt. Peetouders worden nog wel benoemd, maar die komen met cadeautjes op de royale verjaardagsfeestjes. De achternaam kun je krijgen van je vader óf van je moeder en als je gaat trouwen kies je zelf welke naam je gaat voeren.
Boodschap aan de jongere generatie: bereid je voor op heel veel grote en kleine aanpassingen en veranderingen in je leven. Ik ben er van overtuigd dat ook jullie, als je ergens in ‘t 4e kwartaal van je leven belandt, zullen omkijken en zeggen: wat ‘n ontwikkelingen! Conclusie: het maakt ’t leven alleen maar spannender en mooier!!!

Margriet

Foto's:


0