23 september 2022

Veteranendag Gemert-Bakel: ‘Sta ook eens stil bij het thuisfront’

GEMERT-BAKEL – Op 25 juni jongstleden bedankte Nederland de veteranen die ingezet zijn in dienst van de vrede, nu en in het verleden. Er zijn in Nederland meer dan 100.000 veteranen. Ook in Gemert-Bakel staan we stil bij de offers en de moeilijke taak die deze militairen in Afghanistan, Libanon, Irak, de Balkan of waar dan ook hebben gebracht en uitgevoerd. De gebruikelijke activiteiten spelen zich komende zaterdag 25 september vanaf 14.00 uur op het Ridderplein af.

Door Simon van Wetten

Wat is de precieze definitie van een veteraan? Uw verslaggever heeft het voor u opgezocht: ‘Veteranen zijn alle (gewezen) militairen met de Nederlandse nationaliteit die het Koninkrijk hebben gediend in oorlogsomstandigheden of vergelijkbare situaties. Inclusief vredesmissies in internationaal verband.’
Tja, die vredesmissies. Het klinkt – en het ís – overduidelijk sympathieker dan oorlogsvoering. Kijk maar naar het gemiddelde journaal in deze dagen. De verschrikkingen in Oekraïne hebben het besef over wat dat zesletterige woordje ‘oorlog’ in werkelijkheid inhoudt, weer helder op ons netvlies gezet.
In mijn jonge jaren was een veteraan vooral een soldaat uit de Tweede Wereldoorlog, of één van de jonge kerels die naar het voormalige Nederlands-Indië werden gestuurd. De kwestie Nieuw-Guinea kwam daar later ook nog bij.
De veteraan waarmee ik de komende Veteranendag bespreek, is Jan Timmer. Hij kwam in 1969 bij de luchtmacht als KVV-er en werd daarna beroepsmilitair, op Volkel. “Ik heb altijd iets gehad met vliegtuigen. Ik deed het metaalonderzoek, vooral op zoek naar scheurtjes. Zo’n vliegtuig wordt standaard na een vastgesteld aantal vlieguren bekeken. In 1994 werd ik uitgezonden naar Villafranca in Italië, tijdens de Balkanoorlog. Nee, gevaarlijk was het daar niet, en het werk was ook niet onprettig. Je maakte deel uit van een hecht team, je onderhield de vliegtuigen die aan de andere kant van de Adriatische zee hun vluchten deden, als je en paar dagen vrij was kon je genieten van de prachtige omgeving. Mijn kamergenoot was zeer toevallig de overbuurman uit Gemert. Maar je was wel een half jaar van huis en – dáár wil ik graag de aandacht op vestigen – voor het thuisfront was het wel degelijk een zware tijd. Mijn vrouw wilde mij in onze telefoongesprekjes niet lastig vallen met de gezinsbeslommeringen, dus er kwam heel veel op haar neer. Mijn zoon is als dienstplichtige ook een half jaar naar Joegoslavië geweest, net als de vriend van mijn dochter. Ja, onderstreep dat maar, bij het begrip ‘veteraan’ moet óók stilgestaan worden bij de moeilijkheden en zorgen van de achterban thuis.”

Jan, is er nog een mooie anekdote te vertellen? “Jawel. Willem Alexander kwam op bezoek in Villafranca. Ik stond daar niet bij stil, kwam uit de kantine naar buiten, zag daar een vage bekende staan, riep ‘hoi’, hij ook, en toen ik verder liep realiseerde ik me pas: die vage bekende is de kroonprins.”VEn de veteranendagen, Jan. Hoe kijk je daar tegenaan? “Een mooi iets En vooral het feit dat er steeds meer waardering voor de veteranen is. Dat is wel eens anders geweest.”

Foto:Jan Timmer bij zijn Villafranca-souvenirs.

Foto's:


0

Geef een reactie op dit bericht...

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.