22 september 2022

In de Biechtstoel: John Leerentveld

GEMERT – Hij is de wandelende definitie van een techneut en zorgt letterlijk voor de verbindingslijnen bij Omroep Centraal.TV. Geboortig van Rotterdam kwam John Leerentveld na zijn militaire dienst in Gemert terecht. “Dat was in de jaren ’70, op het Berglarenplein.”

Geloof je?

Och, er is vast wel meer in dat ontzaggelijk universum dan wij, de mensheid, alleen. Niet dat ik om die reden dan maar in UFO’s geloof. Ik vind de druktemakerij als er weer zo’n ‘vliegende schotel’ is gesignaleerd, wel grappig. Als ergens in al die melkwegstelsels een intelligentie is die zulke dingen kan maken, nou, dan hebben wij toch geen schijn van kans.

Wat is je grootste deugd?

Ik heb van kleins af aan gesleuteld. Met m’n 7e kreeg ik een radio die gemaakt moest worden, en op m’n 10e mijn eigen tv, weliswaar met een mankementje, maar dat kon ik verhelpen. Later heb ik er mijn beroep van gemaakt. Ik heb bij radio- en tv-zaken gewerkt in Geldrop, Boxmeer en Eindhoven, voor Philips plasma-tv’s gerepareerd, en in 1985 met een vriend een eigen bedrijf begonnen in de elektronicabranche. Ik ben bij onze lokale omroep gekomen omdat ik een tijdje zonder werk zat. Was een goeie zet, want bij de omroep kom je veel mensen tegen in de radio- en tv-techniek, dus ik had zó weer een baan.

Wat is je grootste zonde?

Dat ik slecht ben in taal. Schrijven? Niets voor mij. Geschiedenis? Had ik niets mee. O ja, en echte techneuten hebben helemaal niks met sport en vooral niets met voetbal. Bij het kiezen van een team werd ik altijd als laatste gekozen. Ik ben één keer in mijn leven in een stadion geweest, maar dat was voor mijn werk.

Wat koester je het meest?

Mijn vrouw, kinderen en familie. En meteen daarna de mensen bij onze omroep. Met mensen omgaan was vroeger niet mijn ding, dat moest ik echt leren. Daar is geen school, geen les voor. Maar in de tv-winkel moest je uiteraard de klanten op een prettige manier benaderen, en dat geldt ook voor de mensen bij wie je thuis hun tv-toestel repareert. Zo heb ik geleerd dat verkopen vooral betekent dat je jezelf goed verkoopt.

Wat stuit je het meest tegen de borst?

Oneerlijkheid. Je moet het af en toe accepteren wanneer je ermee wordt geconfronteerd, want in een afhankelijkheidspositie pik je noodgedwongen méér. En als je wat langer in het leven staat, dan heb je al snel door: díé is oneerlijk. Dat heet dan mensenkennis.

Waar kun je heimelijk van genieten?

Uiteraard van techniek, van muziek luisteren en vooral tv-kijken. Dat doe ik bij het slapen gaan én ’s morgens bij het ontbijt, voor het nieuws. En verder lekker zappen. Mijn muziekgenre? Heel breed. Ik heb bijvoorbeeld lang de techniek verzorgd bij ‘Summernight Fever’ en daar kwamen artiesten als Jan Smit en Nick en Simon, maar ook coverbands die de songs van Buddy Holly, Roy Orbison of Queen speelden. Ik vond het allemaal even mooi.

Van wie kun je nog wat leren?

Van degene die mij kan leren hoe je goeie zinnen op papier kunt krijgen. Of hoe je interviewt, want dat kan ik ook niet.

Achter welke deur in Gemert-Bakel zou je wel eens een kijkje willen nemen?

Iets verder weg, achter de deur van Willem-Alexander en Máxima. Ik weet, dat zijn ook ‘gewoon’ mensen, maar hoe gewoon is dat dan precies?

Met wie zou je wel eens een weesgegroetje willen bidden?

Met Mark Rutte. Over de stikstof- en al die andere crises. Aánpakken, dat zou het sleutelwoord moeten zijn. Maar de politici zijn teveel bezig met zieltjes winnen. Trouwens, zoveel partijen in de Tweede Kamer, dat is niet goed, want die moeten allemaal steeds maar weer laten weten dat ze er zijn. Zoals ik al zei: zieltjes winnen in plaats van doorpakken.

Heb je verder nog iets op te biechten?

Ja, dat ik hoop dat wij van Omroep Centraal TV in april komend jaar onze zendmachtiging voor de tv terugkrijgen. In de tussentijd: www.omroepcentraal.tv

Foto's:


I

Geef een reactie op dit bericht...

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.