09 november 2022

Een spetter verdraagzaamheid, een bietje verstand en een groot hart

Als kleine roepende in de troosteloze woestijn van lawaaimakers vatte ik het plan op om mijn eigen opvatting over de opvang van vluchtelingen publieker te maken. Enerzijds vanwege mijn ergernis over de eenzijdige -zelfs landelijke- negatieve aandacht voor ons schone dorp, anderzijds over de ook in mijn omgeving opduikende spandoeken met uitsluitend negatieve lading. Dus liet ook ik een spandoek vervaardigen met een tekst die positief moest zijn, vooral niet polariserend maar wel duidelijk. (zie foto) Op donderdag 3 november bevestigde ik het spandoek aan de afrastering rond ons huis. Binnen het uur had ik de eerste mail binnen waarvan ik de inhoud maar liever voor mezelf houd. Erger nog, binnen 24 uur is het spandoek door letterlijk een dief in de nacht verwijderd. Wat een laffe schande!
Kennelijk werkt respect en tolerantie slechts één kant uit. Maar het is wat het is en het leidt er vooral niet toe dat ik me als toegewijde en betrokken inwoner de mond laat snoeren. Wat ik me wel meer en meer afvraag is wat deze mensen überhaupt bezielt. Waar halen ze hun voldoening uit? Is dat echt: “Zij horen hier niet, wat komen die hier doen?”, of “Hulliekrijgen alles en wij krijgen niks?” Zie ze sjouwen met een schamele koffer van bus naar bus. Om de drie of vier weken met 150 man in een sporthalletje hier en dan weer daar, bedje aan bedje te moeten bivakkeren? Wat kregen of hebben hulliemeer dan een koffertje met een toilettasje, een paar fotootjes en 2 reserve onderbroeken? En wat hebben wij? Bijna alles. Behalve een spetter verdraagzaamheid, een bietje verstand en een groot hart.Het spandoek komt zeker terug in de hoop dat een andere mening echt wordt gerespecteerd.

AchermBakel, we kunnen zoveel beter. Pas dan zijn we samen sterk. Het wordt tijd voor een positieve beweging. Wie dat ook vindt, hij/zij melde zich.

Ger Peijs
Vlinkert4
Bakel
peergeijs@outlook.com

Foto's:


0