18 november 2022

Kleding, toen

Deze keer ‘n “kledingreportage”. Ik ga terug in de jaren direct na de oorlog, mijn kinderjaren. Voor meisjes was er geen lange broek – echt ongekend. Ik droeg in wintertijd kousen, eigenlijk als een mini-vrouwtje!! Ik kreeg dan een soort van hemdje aan, van stevige katoen (ik denk dat Moeder ’t zelf naaide), ’t omsloot je bovenlijf, werd gesloten met – ik meen – een paar knopen op je rug. We noemden het ‘n “lijfje”. Er werd ’n soort van jarretelhouder van gemaakt: aan elke kant twee lange stukken knoopsgatenelastiek. Dan ’n paar kousen aan die reikten tot ’n eind boven de knie. Aan die kousen stonden weer ’n paar knopen. Zie daar : compleet !! Die kousen waren van ’n soort tricot, bruin met aan de bovenkant een blauw streepje. Bedenk: we kenden nog geen nylon.
Terwijl ik dit schrijf, vraag ik mezelf af: wat droeg ik dan in de herfst- en lentetijd? Zal toch wel zo geweest zijn dat je in eens overstapte naar kniekousen of sokjes.

En ik dénk dat ik zo’n lijfje met zo’n kousen ook nog wel ’n paar jaar naar school gedragen heb, want ik herinner me nog héél goed dat de lange broeken voor meisjes kwamen. Stel je niet te veel voor: ’t waren van die tricot broeken met ’n boordje om de enkel, ’n soort van trainingsbroek. En je droeg ‘m ónder de rok! De meeste meisjes van mijn klas kregen zo’n broek; allemaal donkerblauw met ’n paar rode streepjes door ’t boordje.

Eigenlijk mocht ’t van Vader niet, ’n broek was niét voor meisjes. Maar van Moeder kreeg ik er tóch een en nog wel ’n bruine met gele streepjes door ’t boordje! Voorwaarde: als ik uit school kwam, die broek uit. Dat uittrekken heeft niet lang geduurd en Vader heeft er tegen mij nooit iets van gezegd. Ik weet natuurlijk niet of Moeder er nog moeite door heeft gehad…

Margriet

Foto's:


0