Links Sandra van der Linden, rechts conciërge Bianca van den Berg en de zussen Lieke en Femke Janssen
Links Sandra van der Linden, rechts conciërge Bianca van den Berg en de zussen Lieke en Femke Janssen

Overgang naar telefoonvrije school gladjes verlopen op Macropedius: ‘Geen grote mopperbende’

Nieuws

GEMERT – Op het Macropedius zijn mobieltjes sinds de herfstvakantie niet meer toegestaan. Wat leverde deze toch niet geringe cultuuromslag op? Is er veel veranderd, wordt er gemord of juist niet? Het Gemerts Nieuwsblad ging terug naar de schoolbanken.

Door Simon van Wetten

Uw verslaggever betreedt het schoolgebouw tijdens de pauze van de bovenbouw. Er is zodoende tijd om met Lieke en Femke Janssen uit VWO-5 en met conciërge Bianca van den Berg en adjunct-directeur Sandra van der Linden aan een tafel in de aula te gaan zitten.

Bianca wijst naar de pauzerende leerlingen achter haar en vertelt: “Eerst was het hier tijdens de pauze muisstil, er werd massaal naar de schermpjes getuurd. Maar nu práten ze met elkaar. Dus dat levert aardig wat geluid op, tijdens de onderbouw-pauze meer nog dan nu. Zeker niet ongezellig. Pas aan het eind van de pauze slaat de verveling soms toe. Ook niet erg, want dan klinkt de bel voor de aanvang van de lessen misschien wel als muziek in de oren.” Sandra vult aan: “We hebben ook meer bezigheden ter beschikking gesteld, zoals gezelschapsspellen. En van de tafeltennistafels wordt druk gebruik gemaakt.”

Daarbij valt het bont beschilderde Trabantje erg op. Lieke en Femke daarover: “Dat is een project van de bovenbouw, bij het vak geschiedenis. Dat autootje staat voor de DDR, de Koude Oorlog, de botsingen tussen Oost en West. Heel leuk om daarmee bezig te zijn.”

Hoe is de overstap naar een telefoonvrijeschool door jullie beleefd? Lieke en Femke vertellen dat het met name in de bovenbouw heel gladjes is verlopen. “Die eerste week na de herfstvakantie was het wel even wennen, maar er werd niet echt moeilijk over gedaan. De leerlingen in de onderbouw, en dan met name de brugklassers hadden er misschien iets meer moeite mee, want ja, op die leeftijd heb je pas net een mobieltje en dan wil je er ook veel gebruik van maken. En bij sommige leerlingen zie je wel dat het niet makkelijk is om je gsm in je kluisje te leggen.”

Bianca: “Daar staat tegenover dat de leerlingen eerst vaak in hun eigen wereldje leefden. Nu is er meer contact.” Sandra: “We zijn trots op hoe soepel de switch is gegaan. Géén grote mopperbende. We stonden die eerste week te surveilleren bij de ingang, maar dat bleek eigenlijk niet nodig. En die ene keer dat een leerling toch betrapt werd, dat was haast per ongeluk, de macht der gewoonte. Overigens denk ik dat het juist voor de onderbouwleerlingen gemakkelijker is gegaan, die waren er nog niet aan gewend.”

Femke en Lieke leggen uit dat in de drie voorafgaande jaren de mobieltjes tijdens de les in een telefoontas gingen. “Eigenlijk was dat moeilijker, omdat je ‘m telkens weer moest afgeven. En we hebben onze laptop in de klas. Nee, geen Facebook of Instagram. Wel ooit een spelletje, dat ligt ook aan de docent, maar er wordt in principe goed op gelet. De roostermededelingen, vroeger een reden om je telefoon tevoorschijn te halen, staan op grote schermen, her en der in de school. Geen foto’s meer aan elkaar laten zien, de gespreksonderwerpen zijn veranderd. Het gaat nu over wat je hebt meegemaakt.”

In haar lokaal onderstreept Annelies Wijnhof, docente Duits, dat het driejarig tijdperk van de telefoontassen achteraf een juiste aanloop naar de telefoonvrije school bleek te zijn. “Voor dat laatste hebben we plenair en bijna unaniem besloten en de gezamenlijke aanpak maakt het makkelijker. En inderdaad, die eerste week na de herfstvakantie was de herrie in de aula niet te harden. Er was weer contact, er werd over van alles gepraat! Wat je nu nog wel merkt, is dat de leerlingen aan het einde van hun laatste les staan te popelen om hun telefoontje uit de kluis te halen. Pas buiten de poort mag ie aan en dáár moeten ze we soms nog wel op aanspreken.”

Hoe dan ook, het mobieltje kan gemist worden. Wel een schooldag lang.

Lees ook