Afbeelding

Met dubbele tong

Nieuws

Er wordt wat afgekletst hier in huis. ‘Die van ons’ wordt over een paar maanden al drie en draait inmiddels op volle toeren. Tussen zeven en zeven is het geen moment stil: nog voordat zijn ogen goed en wel opengaan, heeft zijn mond al overuren gemaakt. Het eten wordt al zingend opgegeten en tussen de bedrijven door wordt wel duizend keer ‘mamaaaa’ (met als ondertitel: ‘kom kijken’/’kom eens’/’kijk eens hieeeer’) gescandeerd. Nu schijnt het verhaal dat vrouwen drie keer zoveel woorden gebruiken als mannen een mythe te zijn, maar sinds onze oudste kan praten, denk ik, nee, weet ik zeker dat het zelfs andersom is. Gelukkig maar want hij heeft ook nog een zusje.

Tot zover niks bijzonders. Ik denk niet dat er veel ouders van peuters zijn die het fenomeen van een constant ‘aan’ staande kletskous niet herkennen. Maar het allerleukste ontdekte ik een tijdje terug pas: hij houdt het namelijk niet alleen bij het Nederlands! Nu denk je misschien: een tweetalige peuter? Wat tof! Engels? Spaans? Maar nee… wij hebben een rasechte Brabo gecreëerd.

En zoals het een echte Brabander betaamt, beginnen alle woorden met een ‘n’. Er rijdt een ‘nauto’ voorbij, we eten een ‘nijsje’ en een ‘nolifant’ heeft de allerdikste billen van het hele land. Wij hartstikke trots natuurlijk, want hoe tof is het dat we gewoon eigenhandig bijdragen aan het behoud van ons mooie taaltje? Hoewel, eigenhandig… Nu geef ik onszelf waarschijnlijk veel te veel credits en hoort de eer eigenlijk naar de opa’s en oma’s te gaan. Mijn nichtje wist het jaren geleden al heel zeker: ‘nee, het is “hoas” geen “haas”!’ want dat had ze zo van opa geleerd.

Ons meisje is nu ruim een halfjaar oud dus het zal nog wel even op zich laten wachten, maar ik bereid me nu alvast voor op haar eerste woordje. Geen ‘mama’, misschien zelfs niet ‘smam’, ik zet me schrap voor ‘worstenbroodje’.

Saartje

Lees ook