Zuur
Het is weer de tijd van het jaar dus… Ik kan mijn vader het best omschrijven als een hardwerkende man die voor iedereen klaarstond. Hij had een bepaald soort humor die iedereen omarmde, inclusief hijzelf. De moppen zonder clou in het bijzonder staan mij nog helder voor de geest. Daarnaast hield hij van zoetigheid. In mijn beleving ging er geen dag voorbij zonder snoep en koek. Taart ging er eveneens goed in. Hij was ook niet vies van hartige lekkernijen zoals chips, pinda’s of borrelnootjes. Kortom, mijn vader was een snoepkont van de bovenste plank. Daarom was het voor hem verdomd zuur dat hij suikerziekte kreeg door het gebruik van bepaalde medicijnen in zijn laatste levensfase. Zijn bloedsuikerspiegel was op een gegeven zo hoog dat deze thuis niet meer meetbaar was. Hij moest naar het ziekenhuis. Daar kwam hij uiteindelijk op een afdeling terecht waar ze hem totaal niet begrepen. Hoewel hij er slecht aan toe was, lukte het hem wel om af te geven op het verpleegkundig personeel. De dikste moest het bezuren.
Afijn, dat was toen. Hier is nu. Nu hebben we onze papa, ons Brammetje en Herman d’n Twidde. Ik kan je vertellen dat die er ook wat van kunnen. Als de snoeptrommel wordt aangevuld, zijn ze er als de kippen bij en pikken ze net zolang totdat de trommel weer nagenoeg leeg is. Dat duurt meestal nog geen dag. Daarom heb ik sinds een half jaar een geheime verstopplaats voor snoep. Toch heeft snoep wel iets en is het meer dan een traktatie. Het staat in verbinding met nostalgie en cultuur. Laatst begon ik zowat te kwijlen toen ons Brammetje een zakje boterwafeltjes tevoorschijn toverde. Om nog maar niet te spreken over de smaak en sensatie. Want laten we wel wezen: hier eten ze het gewoon omdat ze het zo f*cking lekker vinden! Tijd voor een zure mat!!! Ik kan me herinneren dat ik mijzelf tijdens een schoolkamp tegoed heb gedaan aan maar liefst tien zure matten met aardbeismaak. Dat was feest. Een paar weken terug was het hier feest. Ik kreeg een appje van onze Herman (d’n Twidde). ‘Lekkere matten in de snoeptrommel.’ Yes! Missie geslaagd. ‘Grapje van mamsie’ app ik terug. Zure matten met augurksmaak is kennelijk niet aan hem besteed. Het grapje daarentegen wel. Al is het weer een beetje zuur voor mij dat ik deze prank hier maar eenmaal kon gebruiken.
Anneke