Adieu, monsieur le Professeur!
Iedere morgen ben ik weer benieuwd naar de open vraag op het labeltje van mijn theezakje. Bij de vraag: Wie was je favoriete leraar moest ik even slikken omdat mijn favoriete leraar, André Riether, onlangs op negentigjarige leeftijd is overleden. Begin jaren zestig kwam André, samen twee andere jonge leraren André van Berlo en Joep Hendrickx, op de ULO in Gemert. André heeft op mij veel indruk gemaakt omdat hij de gebruikte didactische methoden socialiseerde. Hij leerde ons Engels, niet met zinnen uit een boekje zoals “Bobby fishes in the brook” waarbij ik me afvroeg wat Bobby te zoeken had in zijn broek. André leerde ons Engels door de toenmalige hits zoals: It doesn’t matter anymore en That’’ll be the day van Buddy Holly te vertalen. Dit was contrasterend met het benaderen van jongeren door de ULO-directeur, die Duits gaf en ons afraadde om naar de feestzaal van van Doorn te gaan waar Peter en zijn Rockets speelden. Meedoen aan een talentenfestival was “auch nicht angemessen”. Ikzelf had “Stuck on you” ingestudeerd en Willy Bosmans (de vader van..) “I got stung” van Elvis. De tekst van “I got stung” begon alzo: Holy smokes, a land sakes alive. I never thought this could happen to me en ging dan verder met: I got stung by a sweet honey bee. Wij vertaalden dat als volgt: Nondeju, dat ik dit nog mag meemaken, ik ben gestoken door een zoete honingbij oftewel ik ben verliefd. De directeur moest van die fratsen niets hebben want toen hij mij een keer zag wandelen met een teenage-queen, stond zijn fiets een uur later bij mij thuis voor de deur. Ik durfde niet naar binnen te gaan maar mijn ouders vonden “A teenager in love” niet zo’n probleem.
Een van mijn mooiste herinneringen aan André zijn de “boeremoos” voetbalwedstrijden in Kaldenkirchen in Duitsland tegen Duitse leraren. De wedstrijden leken op herhalingen van de finale Duitsland - Nederland in 1974 maar na afloop werd de vrede getekend en werd de boeremoos rijkelijk voorzien van Bratwurst en weggespoeld met veel Bitburger Pils. Singalong liedjes, zoals Im Weissen Rössl en Tulpen uit Amsterdam werden samen gezongen en bij het afscheid zongen onze Duitse vrienden: “Sag beim Abschied leise servus” en wij als Nederlanders zongen de oorlogsevergreen “We’ll meet again”.
Verdrietig neurie ik nu het liedje: “Adieu, monsieur le Professeur” want mijn favoriete leraar is niet meer.
Mari