Taugé trauma
Als wij vroeger Chinees aten, was dat meestal op zondag. Niet iedere zondag, maar zo nu en dan. Mijn moeder deed dan een telefonische bestelling, die binnen een bepaalde tijd kon worden afgehaald. Zij bestelde doorgaans een Chinese rijsttafel voor twee personen, ook al bestond ons gezin uit vier personen. Daar zaten standaard gerechten bij zoals foe yong hai, babi pangang, koe loe yuk en tjap tjoy. Nu kan ik mij ook nog herinneren dat wij daar niet altijd even blij mee waren. Het was vooral de tjap tjoy die voor problemen zorgde oftewel de ‘groentjes’, die niet groen waren. Oftewel de taugé. Mijn broer ondervond de grootste hinder van tjap tjoy. Hij kreeg dat spul niet door zijn strot. Dit zorgde dan weer voor een error bij mijn moeder omdat hij het in haar beleving niet hard genoeg probeerde. Het was op een gegeven ogenblik zo erg dat hij met zijn bord tjap tjoy in de achtertuin werd gezet. Hij mocht pas weer binnenkomen als zijn bord leeg was. Ik vond het zielig omdat het koud was buiten. Uit medelijden haalde ik een sjaal voor hem.
Van het ene taugé trauma naar het andere. Op het werk bereid ik weleens iets waar taugé in zit. Als ik taugé wil bestellen, kan ik kiezen tussen één kilo ongeschoonde en vijf kilo geschoonde. Doe toch maar één kilo taugé. Vijf kilo is wat overdreven. Na een paar keer één kilo taugé schoonmaken, heb ik een taugé-break ingelast. Waarom…? Omdat ik taugé schoonmaken geen grappige bezigheid vind. Nochtans kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Na een periode van bezinning ben ik toch weer gezwicht voor de taugé. Taugé hoort bij mij, punt uit! Dat wordt weer schoonmaken! Nee hoor! Voor ik het wist, had ik vijf kilo besteld…
D-day of anders gezegd: delivery day. Wat denk je? Ik schrok me een aap. Vijf kilo taugé is best veel. Het zat in een mega zak. ‘Dit past nooit in mijn koelkast!’ besefte ik. Wat nu? Tja…, ik heb als een malle de taugé geblancheerd en in de vriezer gelegd. Ik was kapot toen ik thuiskwam. ‘En wat heb je vandaag gekookt?’ aldus nummer vier. ‘Heel veel taugé, vijf kilo om precies te zijn’ vertelde ik. Eerlijk…? Ik was ook wel benieuwd hoe vijf kilo taugé eruit zou zien! Mijn broer? Die eet inmiddels gewoon taugé als het wordt voorgeschoteld.
Anneke