'Wat denk je zelf?'

Het was weer zover… Het is hier regelmatig zover. Wel zes keer per jaar. Dat is exclusief de verjaardag van de hond. Deze keer was ons Brammetje aan de beurt met jarig zijn. Wie jarig is trakteert, of beter gezegd, laat zich trakteren. Eerst thuis een party met snacks naar keuze. Een paar dagen later op de eigenlijke dag lekker eten in een restaurantje naar keuze, een steakhouse deze keer. 

Ik prijs het internet. Ik hoef nooit lang na te denken wat ik zal bestellen omdat ik de online menukaart al lang en breed heb bestudeerd voordat ik een restaurant binnenstap. Ik ga nooit voor carpaccio als voorgerecht. Begrijp me niet verkeerd. Ik vind het erg smakelijk, maar weet hoe het smaakt. Voor mij werd het buikspek geserveerd met erwtenpuree en als hoofdgerecht ribeye met pepersaus. De jarige nam een hamburger bacon & cheddar van 400 gram zonder champignons en als we dan toch bezig zijn… De grote broer onder ons twijfelde tussen eerdergenoemde hamburger en spareribs. Hij koos uiteindelijk voor de burger. Wel een maatje kleiner. En of ‘ik’ dan kon zeggen dat hij hem wilde zonder tomaat, gekarameliseerde ui, augurk en champignons. Dat vond hij namelijk een beetje ongemakkelijk. ‘Wat denk je zelf?’ informeerde ik. Enkele minuten later kwam de ober naar onze tafel om de bestelling op te nemen om vervolgens de bestelling van de burger met beperkingen te noteren. We zaten in Helmond. ‘Oh dus gai wilt auw hamburger alleen mi sla, zonder tomaat, gekarameliseerde ui, augurk en champignons?’ Auw, dat voelde inderdaad een beetje ongemakkelijk. Vooral omdat de ober de riedel nog even harder dan hardop herhaalde ter bevestiging van de bestelling. Als hij ‘kneendevoeier’ had gezegd in plaats van sla waren de rapen helemaal gaar geweest. 

Afijn, het aanwezige tafelvuurwerk (gevolgd door één van de meest gezongen verjaardagsliedjes) verraadde dat er deze dag meerdere jarigen in de zaal waren, drie in totaal. ‘Weten ze eigenlijk al dat ie jarig is?’ werd er gefluisterd rechts van mij. ‘Wat denk je zelf?’ antwoordde ik. ‘Toen jij naar het toilet was, heeft hij het zelf even gezegd.’ Wat ik zelf denk…? Ik denk dat het vuurwerk ons Brammetje aansprak en dat hij de kers op zijn taart veilig wilde stellen. Dit was trouwens niet het enige waar hij openhartig over was. De ober kreeg tien punten voor gezelligheid. Tja, wie jarig is trakteert!