Romano Parish uit Gemert fietst door alle 342 Nederlandse gemeenten: ‘Je hoeft echt niet ver te gaan om iets moois te zien’

do 2 apr, 07:14 Nieuws

GEMERT – Wanneer Romano de kans krijgt om te fietsen, pakt hij die. Iedere vrije dag, ieder weekend en iedere vakantie, mits het weer een beetje goed is. Allemaal om zijn grote doel te bereiken: door alle 342 gemeenten in Nederland fietsen. En dat op een gewone stadsfiets, zonder elektrische ondersteuning.

Door Dagmar Pluijm

Het begon met een vriend die te weinig geld had voor de bus naar Eindhoven vanaf Reusel. Maar tijd om te klagen was er niet. Hij pakte de fiets. Romano Parish (22) keek toe en dacht: dat wil ik ook wel eens proberen, maar dan vanuit Gemert. Dat beviel zo goed dat daarna een tocht van 180 kilometer naar het Belgische Hechtel-Eksel en terug volgde. Op een omafiets. Heel wat voor iemand die eerst vooral binnen zat. “Ik had het weer en de afstand echt onderschat,” lacht hij. Maar hij was wel de deur uit.

Twee jaar geleden wees diezelfde vriend hem op het bestaan van Strava, een app die fietsroutes bijhoudt via gps. Die is dan weer te koppelen aan Statshunters, een site waarop je veel statistieken kunt bijhouden, zoals bijvoorbeeld door welke gemeenten je allemaal bent gefietst. Toen Romano die kaart bekeek, zag hij meteen de mogelijkheden. “Ik dacht: zou het niet vet zijn om door alle gemeenten heen te fietsen? Dan kan ik mezelf belonen met een digitale badge.” Want die deelt Stathunters ook uit. “En opscheprecht en een lekker biertje,” voegt hij er lachend aan toe.

Sindsdien heeft hij – op moment van schrijven – 305 van de 342 gemeenten afgetikt. Elke tocht begint thuis, in Gemert. Dat heeft Romano zichzelf beloofd. Met de trein naar Leeuwarden om vandaaruit te fietsen? Dat telt niet. En dus fietst hij soms honderden kilometers voordat hij zijn volgende checkpoint bereikt. Vaak een camping van NTKC.

Van elk nieuw plaatsnaambordje maakt Romano een foto. Maar niet alleen dat. “Als de zon toevallig mooi over een meertje schijnt, stop ik even om dat te waarderen. Gewoon even stilstaan bij waar ik ben.” Die momenten van rust zijn misschien wel het meest onverwachte aan zijn tochten. Negen tot twaalf uur per dag, meestal alleen, geeft veel ruimte om na te denken. “Ik zie het als zelfreflectie,” zegt hij. Maar de lange uren op de fiets hebben hem ook iets anders geleerd. “Als er iets misgaat, zoals een lekke band of een vastgelopen trapper, word ik even boos. Maar daarna analyseer ik het probleem en ga ik door. Ik ben veel beter geworden in het omgaan met het onverwachte. En mensen zijn een stuk aardiger en behulpzamer dan ik had verwacht.”

Onderweg ontdekte hij dat Nederland mooier is dan hij dacht. Harlingen verraste hem. IJsselstein ook, waar je de 300+ meter hoge zendmast al van kilometers ver ziet. Over Goes is hij een stuk minder enthousiast. Maar het hoeft ook helemaal niet ver weg, benadrukt hij. “Fiets een keer naar Grave of Ravenstein, dat zijn prachtige vestingstadjes. Of ga een rondje door de Maashorst. Je hoeft echt niet ver te gaan om iets moois te zien.”

Voor het einde van de zomervakantie hoopt Romano die laatste 37 gemeenten af te tikken. En hoe hij dat gaat vieren? Dat moet hij nog verzinnen.