Loes Bexkens
GEMERT – Loes Bexkens is een Gemertse, maar uit een Handelse familie afkomstig. Na de Komschool/Het Venster en VMBO De Commanderij volgde zij een opleiding verzorgende op ROC De Leijgraaf in Veghel. “Op m’n twintigste kreeg ik te horen dat ik Multiple Sclerose heb. Ik had toen nog maar kort gewerkt, solliciteerde voor een nieuwe job in Boekel, en op de dag van die sollicitatie kreeg ik de diagnose te horen. Dat is nu ruim achttien jaar geleden.”
Geloof je?
Gedoopt, communie, vormsel, maar écht in de kerk, dat niet meer. Wel om er een kaarsje aan te steken. En dat er méér is tussen hemel en aarde, dat geloof ik zeker. Én ik geloof dat er op den duur nóg betere medicijnen komen voor het bestrijden van MS.
Wat is je grootste deugd?
Ik sta heel positief in het leven. Dat heeft ook te maken met het feit dat ik mijn ziekte heb geaccepteerd. Ja, het is waar, ik ben altijd moe, maar tegelijkertijd ook altijd weer nieuwsgierig naar wat de nieuwe dag mij zal brengen.
Wat is je grootste zonde?
Dat ik behoorlijk eigenwijs ben. En nog een kleine zonde: Als ik ergens vertoef waar het gezellig is, bijvoorbeeld met carnaval, dan wil ik niet zo maar op tijd naar huis. Ik ben een ‘plekkerd’. Dat is volgens mij overigens een klein beetje een familiekwaal.
Wat koester je het meest?
Ik koester de kleine geneugten des levens. Bijvoorbeeld in de eerste lentezon een lekker kopje koffie drinken, of luisteren naar de vogeltjes, of gezellig met vriendinnen met een wijntje op een terras wat bijkletsen. Carnaval en Koningsdag vieren, dat hoort daar ook bij, net als gewoon lekker een eindje fietsen. Dat koester ik óók, want dat heb ik een hele poos niet gekund.
Wat stuit je het meest tegen de borst?
Ik ben een echte dierenvriend en kan absoluut niet tegen dierenleed. Maar erger nog is het te snelle oordeel dat mensen over je vellen als zij zien dat je iets mankeert. Daar zeggen ze dan iets onprettigs over en roepen vervolgens ‘sorry’ als je uitlegt MS te hebben.
Waar kun je heimelijk van genieten?
Ik kan intens genieten van samenzijn, met de familie, en zeker ook met mijn neefjes en nichtje. Een keer bij tante Loes logeren vinden zij hartstikke leuk en ik ook. Leuk is ook het jaarlijkse familieweekend op de camping bij ome Cor en tante Hilda. Altijd kei-gezellig!
Van wie kun je nog wat leren?
Op het ogenblik leer ik veel van de aanloop en organisatie van de Marathon van Handel. Dat gebeurt door Stichting De Dappere Strijder. Daar ben ik nu bij betrokken en zie daardoor hoeveel vrijwilligers iets over hebben voor een ander. Dat doet me goed! Ik leer dus onder andere dat er nog veel meer hulpvaardigheid onder de mensen is dan ik al dacht.
Achter welke deur zou je wel eens een kijkje willen nemen?
Och, ik heb een heel fijn huisje aan een mooi hofje. Daar leef ik mijn leven en daar ben ik tevreden mee. Ik hoef niet zo nodig ver weg. Ik ben blij met Gimmert.
Met wie zou je wel eens een weesgegroetje willen bidden?
Géén weesgegroetje, maar nog een keer gezellig kunnen buurten met alle vier de opa's en oma's. Ik zal ze dan vertellen dat het goed met mij gaat.
Heb je verder nog iets op te biechten?
Zeker! Ik ben dit jaar, samen met twee anderen, MS-ambassadrice. Daarom werd ik door De Dappere Strijder benaderd omdat het goede doel dat zij voor opbrengst van de Marathon van Handel hebben uitgekozen, het onderzoek naar MS is. Die marathon vindt plaats op zaterdag 29 augustus. Er zijn al zo'n duizend aanmeldingen. Fantastisch dat zoveel mensen willen lopen voor dit goede doel, en dat er zoveel vrijwilligers helpen bij de organisatie van dit evenement. Het is niet prestatiegericht, je mag je eigen uitdaging aangaan, er is voor de kinderen een Kidsrun en je kunt je aanmelden voor deze Dappere Strijd via www.stichtingdedapperestrijder.nl