Brutaal, bizar en minimalistisch!
Onlangs is IJf Blokker overleden, die bekend is geworden als de controversiële klunzige journalist Barend Servet. Vooral tegen het “spruitjesincident”, waarin een pseudo-koningin Juliana spruitjes schoonmaakte terwijl ze lurkend aan de sherry zat, is veel geprotesteerd. In de kunst vinden we ook vele voorbeelden van extremen. Ikzelf ben onder de indruk geraakt van Salvador Dali toen ik zijn museum in Figueres in Spanje bezocht. Op het plein, Placa Gala-Salvador Dali, een surrealistische ontmoetingsplek, staan diverse kunstwerken zoals een aantal op elkaar gestapelde tractorbanden waarop een standbeeld staat. In het museum vielen vooral de toiletpotten op, die omgekeerd aan het plafond hingen.
Zo ben ik onlangs ook verrast bij een muziekvoorstelling waar werken van de componist Erik Satie werden gespeeld. De bekendste composities van hem zijn misschien wel de “Gymnopédies, drie beroemde, trage en sfeervolle pianostukken, die bekend staan om hun minimalistische en dromerige karakter en daardoor uitstekend geschikt voor mensen, die wat rust nodig hebben. Ik heb wel eens een grapje gemaakt over een dansavond voor het gemeentepersoneel, die afgelast werd omdat men geen orkest kon vinden dat erg langzaam kon spelen. Misschien zijn de “Gymnopédies” wel geschikt voor een hijgerige avond! Erik Satie heeft ook nog andere stukken gecomponeerd zoals de dromende vis en uitgedroogde embryo’s. Heel erg bekend is Vexations (kwellingen) waarbij 840 keer een kort pianostukje herhaald wordt.
Met heel veel plezier heb ik de verhalen gelezen over de Knòlschut. In 1982 ontstond in Gemert het idee om als heropgerichte Knòlschut deel te nemen aan het Juweel georganiseerd door het St. Jorisgilde. Als de gildebroeders door de straten trekken worden ze voorafgegaan door een paard met ruiter, die zigzaggend voor de troepen uitgaat. Bij de Knòlschut werd het paard vervangen door een ezel en de ruiter zat er achterstevoren op. Ook opvallend waren de knollenschijven, die men op de borst droeg als alternatief voor het gildezilver. De Knòlschut heeft ook alle aandacht gekregen toen ze deelnamen als “Vredesschut” aan de Vredesdemonstratie in Den Haag in 1983. Een vreemde opmerking over de Knòlschut: “Nou seg, nou moet ’t niet gekker worden, nou lope se hier ook al voor een paardenvaachina” werd gemaakt door enkele Haagse dames. Een lied van de Knòlschut is mij niet bekend.
Het meest bizarre toneel op dit moment is echter het wereldtoneel. Armoede en honger kennen de autocratische bokito’s niet, anders zou de wereld er totaal anders uitzien.