Sponsorloop Spieren voor Spieren betekent voor Jay (9) uit Boekel net wat meer
'Mijn hoofd werkt een beetje anders'
BOEKEL – Leerlingen van Kindcentrum De Regenboog in Boekel trekken op vrijdag 8 mei hun gympen aan voor een sponsorloop. Met deze actie zamelen zij geld in voor Stichting Spieren voor Spieren. Dat laatste gebeurt op initiatief van de 9-jarige Jay van Kreij uit groep 6, die zelf leeft met cerebrale parese (CP). In zijn eigen woorden legt hij uit waarom dit goede doel voor hem zo belangrijk is. “Ik wil graag iets doen voor kinderen die ook problemen hebben met bewegen. Want dat is soms best lastig. En als je iemand kunt helpen, dan moet je dat doen.”
Door Marcel Bosmans
Jay schreef zelf een brief aan de schooldirectie om te vragen of de terugkerende sponsorloop dit jaar in het teken van Spieren voor Spieren mocht staan. Met succes: de hele school omarmt het initiatief. De helft van de opbrengst gaat naar Spieren voor Spieren, de andere helft wordt besteed aan iets leuks voor de leerlingen: een liveconcert van Hippe Gasten.
Jay heeft cerebrale parese, een aandoening die ontstaat door een beschadiging in de hersenen, meestal rond de geboorte. Die beschadiging zorgt ervoor dat de aansturing van de spieren soms wat moeilijker gaat. “Cerebrale parese betekent dat je hersenen een beetje anders werken,” legt Jay uit. “Daardoor kunnen mensen moeite hebben met bewegen, zoals lopen, praten of iets vastpakken.”
Voor Jay betekent dat onder andere dat hij sneller moe is en niet altijd alles kan doen wat zijn klasgenoten doen. “Bij gym doen zij de hele les en ik soms maar een paar stukjes,” zegt hij nuchter. Ook maakt hij gebruik van hulpmiddelen, zoals een aangepaste stoel in de klas en of een rolstoel bij langere afstanden.
Toch doet hij zoveel mogelijk mee. Jay gaat ‘gewoon’ naar school en voetbalt bij Boekel Sport. “Ik speel het liefst in de spits,” vertelt hij enthousiast. “En scoren lukt best vaak.” Tijdens trainingen en wedstrijden neemt hij vaker rust, maar dat weerhoudt hem er niet van om zijn favoriete sport te beoefenen.
Wat Jay belangrijk vindt om te benadrukken: niemand heeft schuld aan zijn aandoening. “Het is echt iets wat bij de geboorte gebeurt,” zegt hij. “Soms wil mijn hoofd meer dan mijn lijf kan. Daar ben ik wel eens verdrietig over, maar meestal niet lang, want ik weet dat ik er niets aan kan doen. " Die boodschap wil hij ook meegeven aan anderen, zodat er meer begrip ontstaat.
Zijn moeder Marieke vult aan dat Jay’s CP waarschijnlijk is ontstaan door complicaties tijdens de geboorte. “Het was een moeilijke bevalling, waarbij Jay zuurstoftekort heeft opgelopen. Daardoor is er een hersenbeschadiging ontstaan. Dat heeft invloed op de aansturing van zijn spieren.”
De eerste jaren waren onzeker. Jay had als baby veel epileptische aanvallen en werd meerdere keren met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Pas rond zijn tweede levensjaar werd de diagnose gesteld. “Toen vielen alle puzzelstukjes op hun plek,” zegt Marieke.
Hoewel CP niet te genezen is, kan Jay met therapie en ondersteuning veel bereiken. Hij gaat regelmatig naar het ziekenhuis, de fysiotherapeut en het revalidatiecentrum. "Ik moet veel oefenen en bewegen,” zegt hij. "Maar dat helpt wel. En als het even niet lukt, dan springt er altijd wel iemand bij: thuis en in de klas Dat is heel fijn."
Lees verder op pagina ..
