Zwart/wit
Heb je ook wel eens zo’n moment dat je denkt: heb ik weer! Ik heb dat regelmatig, maar als ik terugkijk op mijn leven, loopt één moment nog altijd behoorlijk in het oog. Het was op een zaterdagavond. Ik was een jaar of 19. Ik had mezelf in gereedheid gebracht voor een avond stappen. De deurbel ging. Ik liep naar de voordeur en maakte open. Daar stond hij, mijn verkering. Wat denk je? Witte broek, witte blouse, wit T-shirt… Alles wit, behalve zijn schoenen. Drie keer raden welke kleur ik droeg. Juist, zwart! Alles, schoenen incluis. Oké dan. Adem in, adem uit. Ik ben geboren als een ‘De Wit’, verder heb ik nooit veel met ‘wit’ gehad. Het was zo erg dat ik ooit een date heb gecanceld omdat ik huiverig was voor de kleur van zijn schoenen en sokken. ‘Was’, want ondanks de nadelen die kleven aan witte kleding heb ik tegenwoordig witte items in mijn kledingkast liggen waaronder een witte blouse. Ik heb zelfs een paar witte sneakers. Daarbij ben ik in het huidige tijdperk niet meer in de positie niks met wit te hebben. Mijn kwartet teert erop. Hoe witter, hoe beter. Immers er gaat niks boven vlekken maken die zichtbaar zijn.
En zo gebeurde het dat meneer mij de avond voor wedstrijddag commandeerde om ‘straks’ even naar witte gripsokken te zoeken. Meneer was uiteraard gevlogen. Ik was er bijna ingetuind. Op de dag van de wedstrijd stuurde hij een appje of ik ze had. ‘Niet de witte, maar wel de zwarte’ deelde ik mee. Een magere ‘oh.’ Verdorie, dat was niet volgens plan. ‘Of ik nergens witte had?’ volhardde hij ‘Ik zou toch zweren dat ik op jouw letterfeestje ben geweest toen jij in groep 3 zat?’ schoot mij door het hoofd. Hij moest en zou de witte hebben. Maar eerlijk? Ik had niet gezocht dus… ‘Zou niet weten’ antwoordde ik. ‘Wat is er mis met zwarte?’ wilde ik weten. Witte gij’t? Ikke nie, maar hij wel. Zwarte ‘staan niet mooi met de sokke.’ Helaas pindakaas. Geen witte, wel zwarte. Toch moest hij ‘echt’ die witte hebben. Hoezo hardleers? Moet niet gekker worden. Hij lekker in de relax-modus bij zijn vriendin en ik in actiestand…? Ineens had ik het. Naar huis komen en zelf zoeken! Die zag hij niet aankomen. Wat hij er uiteindelijk mee heeft gedaan? Zwarte accepteren natuurlijk! Toch nog een wit voetje…