Het goud van onze gemeente
Op 24 april jongstleden was de jaarlijkse Lintjesregen. Een moment waarop we even stilstaan bij die mensen die normaal gesproken nooit stilstaan. Dit jaar was de oogst aan koninklijke onderscheidingen in onze gemeente uniek te noemen: ik mocht een recordaantal lintjes opspelden.
Nu hoor je weleens een cynicus mompelen: "Krijg je ze tegenwoordig bij een pakje boter? Is het soms makkelijker geworden?"
Het antwoord is een volmondig: 'nee'. Integendeel: wie de weg naar een koninklijke onderscheiding kent, weet dat de lat hoog ligt en de bewijslast aanzienlijk is. Dat we er dit jaar zoveel mochten vieren, zegt dus niets over een lagere drempel, maar alles over de torenhoge inzet van onze eigen inwoners.
Kijk maar naar de afgelopen weken. Koningsdag was weer een groot feest. Een dag die zowel in Boekel als Venhorst begon met allerlei activiteiten voor de kinderen. Vervolgens is er ’s middags weer volop genoten van het touwtrekevenement op het Sint Agathaplein.
Deze evenementen gebeuren niet vanzelf. Daar zitten organisatoren achter die maanden van tevoren al in de regelmodus staan.
Complimenten aan allen die van deze nationale feestdag echte dorpsfeesten wisten te maken!
Kort na Koningsdag volgt de omschakeling naar verstilling. Het Comité Boekel-Venhorst gaf op 4 en 5 mei weer op indrukwekkende en waardige wijze invulling aan de Dodenherdenking en de viering van onze vrijheid. Twee uitersten, feestvreugde en plechtige stilte, die één ding gemeen hebben: de onzichtbare handen van de vrijwilliger.
We staan er vaak niet bij stil, maar ongeveer de helft van onze inwoners zet zich op de een of andere manier in voor een ander. Als al deze mensen morgen besluiten hun handen in hun zakken te houden, valt de samenleving simpelweg stil. Dan blijven de sportvelden leeg, wordt het erfgoed vergeten en verdwijnt de gezelligheid in onze dorpen. Vrijwilligers zijn niet de extraatjes van onze maatschappij; zij zijn het fundament!
Het mooie is: die inzet is geen eenrichtingsverkeer. Onderzoek laat keer op keer zien dat mensen die zich inzetten voor een ander, vaak gezonder en gelukkiger zijn. Het geeft zin, het geeft verbinding en het houdt je scherp.
Dus, tegen alle gedecoreerden van de lintjesregen en tegen alle 'stille' krachten die geen lintje kregen, maar wel de handen uit de mouwen staken bij alle activiteiten: bedankt.
Die eremedaille op de borst is prachtig, maar het draait om het goud in jullie hart!