Afbeelding

Vervolg van de voorpagina

Bob van Oosterhout

“Ik heb campagnes gedaan met Maradona, Romario, Usain Bolt, Pieter van den Hoogenband en Max Verstappen. Dat zijn natuurlijk onvergetelijke momenten.” Soms moest hij zichzelf letterlijk in de arm knijpen. “Ik heb met Maradona zitten steengrillen in Mierlo. Ik heb met Usain Bolt kip gegeten op Jamaica. Dan zit je daar ineens alsof het je vriend is.” De bekendste campagne waarbij hij betrokken was, blijft waarschijnlijk de Bavaria-jurkjesactie tijdens het WK voetbal van 2010. Een marketingstunt die wereldwijd nieuws werd toen vrouwen in oranje jurkjes door de FIFA werden verwijderd. “Achteraf is het een prachtig verhaal. Maar toen was het extreem stressvol.”

Een paar jaar geleden verkocht Van Oosterhout zijn bedrijf. Sindsdien hoeft hij zich financieel geen zorgen meer te maken. “Ik zit eigenlijk net aan de goede kant. Ik heb daar zoveel voor gekregen dat ik de rest van mijn leven goed kan leven. Ik kan mijn kinderen een beetje op weg helpen en doen wat ik leuk vind. Maar ik heb niet genoeg gekregen voor een penthouse in Dubai, een helikopter en elke week gekke feestjes. Misschien is dat juist maar goed ook en het past bij me. Het dwingt me om ook gewoon normaal te blijven doen.”

Van Oosterhout geniet het meest van creëren. Iets opbouwen. “De oud-bokser Arnold Vanderlyde noemde mij ooit Bob de Bouwer en eigenlijk klopt dat wel. Ik vind bouwen het mooiste wat er is.” Dat deed hij met Triple Double, later met basketbalclub Heroes Den Bosch en binnenkort opnieuw met een ambitieus project in Den Bosch: Sportatelier HERO. “Dat wordt een soort clubhuis voor de sport. Met werkplekken, een sportcafé, bibliotheek, vergaderruimtes. Een plek waar de hele sportwereld samenkomt.”

Na tien jaar Heroes Den Bosch neemt hij bewust wat afstand van de dagelijkse topsportdruk. Niet omdat hij opgebrand is, benadrukt hij. “Ik ga het niet minder druk krijgen, maar wel met minder druk.” Toch blijft de sport trekken. Terwijl hij praat, gaat zijn telefoon. Red Bull belt. Eerder die dag sprak hij nog met Louis van Gaal over een AI-project. En ergens lonkt alweer een nieuwe bestuursfunctie in de sport. “Die positieve onrust zit gewoon in mij,” 

Maar uiteindelijk is het Gemert waar hij steeds weer terugkeert. Naar de rust, de anonimiteit en het gevoel van thuiskomen. “Ik denk dat ik buiten Gemert bekender ben dan hier. En eerlijk? Dat vind ik eigenlijk heerlijk.”